Road North – Tie pohjoiseen (2012)

Regie: Mika Kaurismäki | 110 minuten | komedie, drama | Acteurs: Vesa-Matti Loiri, Samuli Edelmann, Mari Perankoski, Irinia Björklund, Peter Franzén, Minni Laakso, Elina Knihtilä, Eila Roine, Ada Kukkonen, Rea Mauranen, Aake Kalliala, Leena Uotila, Eija Vilpas

‘Road North’ (‘Tie pohjoiseen’) neemt je mee op een road trip door  Finland. De succesvolle en hardwerkende pianist Timo (Samuli Edelmann) en zijn vader – type levensgenieter – Leo (Vesa-Matti Loiri) treffen elkaar weer na 35 jaar, wanneer Leo plotseling voor Timo’s deur zit. Leo was namelijk plotsklaps vertrokken toen Timo nog klein was. Timo woont sinds kort alleen; zijn vrouw en dochter zijn naar Lapland verhuisd. Omdat Leo zijn zoon wat wil vertellen, sleept hij hem mee in een gestolen auto.

Wanneer Leo uit het niets Timo’s leven binnentreedt en hem droog vertelt dat hij zijn vader is, reageert Timo hier vreemd genoeg erg neutraal op. Geen shock, geen vragen, niets. En daarmee is meteen de toon van de hele film gezet; de reacties van de personages zijn verre van herkenbaar en de situaties zijn erg ongeloofwaardig. Natuurlijk hoort dit wel een beetje bij een komedie, maar dan heeft het de functie om mensen te laten lachen. In ‘Road North’ worden hier en daar verschillende pogingen gedaan om het grappig te maken, maar dit brengt in de meeste gevallen nog niet eens een kleine glimlach teweeg. En hoewel het de bedoeling is dat de vervelende en egoïstische Leo weinig sympathie opwekt bij de kijker, zorgt dit er helaas ook voor dat de gedeeltes die emotioneel zouden moeten zijn, daar maar weinig in slagen.

Wat nog wel aardig is aan ‘Road North’ is dat Leo en Timo zulke tegenpolen zijn. De karakters worden goed neergezet door de acteurs; Timo die nogal gesteld is op structuur in zijn leven kan maar slecht tegen zijn vader die maar wat aanmoddert. De manier waarop zij met elkaar omgaan en het feit dat Timo totaal geen verwijten heeft jegens zijn vader maken dit vader-herenigd-met-zoon-verhaal nog licht origineel in zijn soort. Desondanks zorgt deze clash van karakters er ook juist voor dat je als kijker precies weet hoe ze gaan reageren, wat het geheel erg monotoon en slaapverwekkend maakt.

Deze voorspelbaarheid van dialogen, plotwendingen en de ‘komische’ situaties zorgt er voor dat ‘Road North’ niet echt kan boeien. Aangezien al snel bekend wordt dat Timo’s vrouw en kind in het noordelijk gelegen Lapland wonen, weet je als kijker al snel waar ze in ieder geval langs zullen rijden. En dit is niet de enige plotwending die je mijlenver van te voren voelt aankomen.

Hoewel Kaurismäki al heel wat films heeft gemaakt, waaronder  ‘Mama Africa’ (2011), komt ‘Road North’ gewoonweg niet goed uit de verf. Het is erg flauw en is daardoor niet bepaald een verrijking van de Finse cinema. Jammer, maar voor diegenen die deze film overslaan zal het geen gemis zijn.

Jolanda Lutz