Romería (2025)
Regie: Carla Simón | 114 minuten | biografie, drama, romantiek | Acteurs: Llúcia Garcia, Mitch Martín, Tristán Ulloa, Celine Tyll, León Romagosa, Hans Romagosa, Marina Troncoso, José Ángel Egido, Miryam Gallego, Sara Casasnovas, Toño Casais, Lia Mora, Helena González, Gala Rodríguez, Antón Lemos, Laura Nuñez, Alberto Gracia, Nerea Martínez
In ‘Romería’ volgen we de achttienjarige Marina, die besloten heeft om haar biologische familie op te zoeken. Niet omdat ze op zoek is naar drama of grootse onthullingen, maar simpelweg omdat ze wil weten waar ze vandaan komt. Haar ouders overleden jaren geleden aan AIDS, beiden worstelend met een drugsverslaving, waardoor Marina als baby werd geadopteerd. Wat ze van hen weet, is allemaal te danken aan het dagboek van haar moeder.
In het heden brengt Marina de zomer door bij de familie van haar vader Fon. Daar ontdekt ze dat de familie liever zwijgt dan erkent. De angst voor schande hangt nog altijd in de lucht, en Marina’s aanwezigheid maakt dat niet bepaald makkelijker. Haar doel om officieel erkend te worden als familielid zodat ze een studiebeurs kan aanvragen lijkt simpel, maar blijkt emotioneel gezien een stuk ingewikkelder. Marina wil geen geld, geen medelijden, alleen een naam op papier. Het maakt haar koppig, maar vooral heel menselijk.
De film is opgedeeld in hoofdstukken die afwisselen tussen heden en verleden. Die flashbacks zijn gebaseerd op het dagboek en worden bijna woordeloos verteld. De scènes tussen Marina’s ouders zijn stil, warm en soms bijna dromerig. We zien hoe ze proberen te overleven, hoe ze dansen en hoe ze elkaar liefhebben. Alsof dat genoeg is om de wereld buiten te sluiten. De regisseur kiest duidelijk voor een zachte, bijna romantische benadering van zware thema’s als verslaving en ziekte. Dat werkt verrassend goed, al voelt het soms alsof ‘Romería’ nét iets te voorzichtig om de pijn heen draait.
Actrice Llúcia Garcia speelt zowel Marina als haar moeder, een keuze die in eerste instantie wat verwarrend is. Gelukkig zorgt de styling voor genoeg onderscheid, en uiteindelijk werkt het zelfs in het voordeel van ‘Romería’: moeder en dochter lijken elkaar te spiegelen zonder elkaar ooit te hebben ontmoet.
Visueel is ‘Romería’ een zonovergoten ervaring. De film zit vol warme kleuren, zachte close-ups en sprookjesachtige landschappen. Dat maakt de zwaardere thema’s soms bijna te licht verteerbaar, maar het zorgt er ook voor dat de film nooit strandt in ellende. Het tempo ligt laag, soms iets té laag, voornamelijk omdat we Marina’s dagelijkse zomerleven volgen. Maar wie zich overgeeft aan dat rustige ritme, krijgt er een oprechte en liefdevolle film ervoor terug.
Elise Vermeulen
Waardering: 3.5
Bioscooprelease: 9 april 2026