Rowwen Hèze – Blieve loepe (2025)

Recensie Rowwen Hèze - Blieve Loepe CinemagazineRegie: Ruud Lenssen | 56 minuten | documentaire | Met Jack Poels, Martîn Rongen, Wladimir Geels, Theo Joosten, Jack Haegens, Tren van Enckevort

In 1985 ontstond de Limburgse band Rowwen Hèze in een klein dorpje genaamd America. Hun liedjes worden in het Horsters dialect gezongen, maar weten desondanks al veertig jaar een groot publiek te trekken. Filmmaker Ruud Lenssen – die zijn roots ook in gemeente Horst aan de Maas heeft liggen – zag hierin een mooie kans en reden om een documentaire te wijden aan de band.

Het lijkt zo’n romantisch verhaal: een band uit een piepklein dorpje ergens in Noord-Limburg dat landelijk indrukwekkende successen vierde. Hoewel nog niet heel Holland Limburgs lult, is iedere Hollander op zijn minst bekend met het liedje. Of anders doet ‘Bestel Mar’ vast een belletje rinkelen. Toch zien we in ‘Blieve Loepe’ dat het bewandelde pad van de band niet alleen maar rozengeur en maneschijn was. Allen doen ze eerlijk hun verhaal over hoe ze hun tijd bij Rowwen Hèze ervaren hebben.

Voor mensen van boven de rivieren valt wellicht niet altijd goed te begrijpen hoe diep de muziek van Rowwen Hèze verankerd zit in het hart van iedere Limburger, al weet Lenssen dit goed te vangen. ‘We zijn van het volk’ is een citaat uit de docu die alles omvat. Een korte doch effectieve montage waarin we zien hoe iedere generatie verbonden is met de dialectband, zet dit kracht bij.

Verwacht absoluut geen diepe duik in de historie van de band, maar eerder een portret van hoe de vlag erbij hangt in 2025. De bandleden krijgen eenieder hun tijd om een licht te schijnen op veertig jaar Rowwen Hèze, we krijgen een kort inkijkje in het opnameproces, de onderlinge verhoudingen worden enigszins duidelijk en het jaarlijkse Slotconcert waar duizenden mensen op afkomen, blijft ook niet onbesproken.

Die vele verschillende onderwerpen schoppen de narratieve balans soms ietwat in de war. Er is geen duidelijke focus, waardoor het wat fragmentarisch aanvoelt. In de korte speelduur van pakweg een uur is er eigenlijk geen ruimte voor alle aangeraakte onderwerpen. Voor de echte fan en mensen die Rowwen Hèze een warm hart toedragen, is het desalniettemin een entertainend geheel. Uiteindelijk blijken deze heren uit America ook maar mensen die zoals iedereen herinneringen ophalen in hun stamkroeg. En naast het grootse Slotconcert is het juist ook die plek waar ze voor een handjevol mensen een nieuw liedje de wereld in sturen.

Vernieuwend is ‘Blieve Loepe’ niet per se, maar het is wel een essentieel tijdsdocument. ‘Soms is ’t beater iets moeis te verleeze. Beater verleeze dan dat ge ’t noeit het gehad’, zingt Jack Poels in het liedje ‘Heilige Anthonius’. Ruud Lenssen heeft er met mooie beelden voor gezorgd dat we Rowwen Hèze nooit hoeven te verliezen. Zij zijn de bewakers van de prachtige Limburgse taal en die is nog immer springlevend.

Sjoerd Crins

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 10 december 2025
Uitzending op tv: vrijdag 2 januari, 20.25 uur in Het Uur van de Wolf op NPO 2