Saccharine (2026)

Regie: Natalie Erika James | 112 minuten | drama, horror, science fiction | Acteurs: Midori Francis, Danielle Macdonald, Madeleine Madden, Robert Taylor, Showko Showfukutei, Octavia Barron Martin, Anna Adams, Annie Shapero, Louisa Mignone, Joseph Baldwin, Emily Milledge, Gemma Bird MathesonLucy Goleby, Susan Godfrey, Lisa Crittenden

Eten of gegeten worden. Het is een term die we in ‘Saccharine’ vrij letterlijk kunnen nemen. Gore shots van hoe de ene na de andere maaltijd wordt verorberd schieten voorbij. Laat dit een waarschuwing zijn om de popcorn of nacho’s te laten staan, want na het zien van deze Australische body horror zal de honger je snel vergaan.

Hana heeft te maken met een excessieve eetstoornis. Ze heeft een uiterst laag zelfbeeld en wil minimaal 20 kilo afvallen, liever vandaag dan morgen. De crush die ze heeft op haar toekomstige fitnessinstructrice maakt het probleem alleen maar heftiger. Koste wat het kost wil ze voldoen aan de schoonheidsidealen die onze maatschappij haar oplegt.

Op een feestje loopt ze een oud-klasgenootje dat ontzettend veel is afgevallen tegen het lijf. Haar geheim zijn dubieuze pillen, waarvan Hana er klakkeloos eentje aanneemt en inslikt. Vanwege haar medische studie heeft ze de privileges om de pil te testen en te kijken wat de exacte stoffen zijn die erin zitten. Wanneer het om menselijke asresten blijkt te gaan, besluit ze zonder scrupules het lijk van Bertha, dat ze voor haar opleiding met haar medestudenten bestudeert, te misbruiken voor haar eigen gewin en zelf pillen te maken.

De kilo’s vliegen eraf, maar uiteraard zitten er nare gevolgen aan haar geheim. Hoe meer ze slikt, hoe vaker ze de dode Bertha ziet. Eerst in convexe reflecties zoals haar ketel of lepel, en later in haar dromen en zelfs in de realiteit. Of we nu kijken naar een bestaande entiteit of Hana’s hallucinaties wordt enigszins in het midden gelaten, maar het is een feit dat ze in grote problemen zit.

Hoewel ‘Saccharine’ alleraardigst begint, schiet de plot al gauw allerlei kanten op, waardoor het een rommeltje wordt. De thematiek wordt duidelijk neergezet en overtuigend gebracht door hoofdrolspeelster Midori Francis. Het extreem lage zelfbeeld en de wegen die ze bereid is te bewandelen om er goed uit te zien, zijn een actueel thema. Zo beleeft het afslankmiddel Ozempic de laatste jaren een flinke opmars. Het is een omstreden middeltje waar veel mensen voor vallen. Want afvallen zonder daar al te veel moeite in te steken klinkt natuurlijk als een grote droom.

Dat thema wordt uitvergroot, maar levert niet het gewenste resultaat op. De manier waarop Hana in de valkuil trapt is uitermate ongeloofwaardig. Voor iemand die geneeskunde studeert, gaat ze wel heel gemakkelijk in zee met iets waarover ze aanvankelijk werkelijk niets weet. Ze komt er daarbij wel héél snel achter wat er precies in dat pilletje zit én bovendien is het volstrekt idioot dat ze precies weet hoe ze het na moet maken. Een medestudent attendeert haar nog op het feit dat het niet normaal is dat er menselijke as in zit; het mag Hana’s doel niet in de weg staan.

Filmtechnisch mogen er complimenten worden uitgedeeld voor het uiterlijk van de body horrorelementen. Er wordt in lichamen gewroet en gesneden en dat zul je weten als kijker. In dat obscene aspect is de film ruimschoots geslaagd. Helaas is dat én de acteerprestatie van Midori Francis het enige wat ‘Saccharine’ lichtelijk in de wedstrijd houdt. De vele montages van sporten, eten, leven overdenken, traplopen hangen je op den duur behoorlijk de keel uit. Het zorgt voor problemen in het tempo en ritme van de film en ook de bedoelde spanning krijgt daardoor een forse knauw te verwerken.

Want echt eng of spannend wordt het niet in ‘Saccharine’. Het is een constante herhaling van vraatzuchtige zetten die je langzamerhand op de zenuwen werkt. Zeker naar het einde toe wordt het een vermoeiende zit die tegen het ridicule aanschuurt. Doodzonde, want op papier lijkt het een gouden combinatie tussen ‘The Substance’ en ‘It Follows’. In de praktijk is het echter een geforceerd allegaartje.

Sjoerd Crins

Waardering: 2

Bioscooprelease: 6 augustus 2026