Salem’s Lot (2024)

Regie: Gary Dauberman | 114 minuten | horror, thriller | Acteurs: Lewis Pullman, Makenzie Leigh, Jordan Preston Carter, Alfre Woodard, Bill Camp, John Benjamin Hickey, Nicholas Crovetti, Spencer Treat Clark, Pilou Asbæk, Alexander Ward, Danielle Perry, Debra Christofferson, William Sadler, Timothy John Smith, Mike Kaz, Cade Woodward, Joseph Marrella, Declan Lemerande, Oliver Dauberman, Rebecca Gibel, James Milord, Fedna Jacquet, Marilyn Busch, Michael Steven Costello, Avery Bederman, Derek Mears, Jim Patton, Kellan Rhude, Sage Rudnick, Anna Rizzo, Celeste Oliva, Fred Robbins

Boekverfilmingen van Stephen King zijn niets nieuws meer. Vele iconische films als ‘The Shining’, ‘The Shawshank Redemption’ en ‘Stand By Me’ hebben de boeken van de Amerikaanse schrijver als bronmateriaal genomen. Toch is het niet altijd raak. ‘Salem’s Lot’ is een van zijn meest klassieke boeken. In 1979 werd er dan ook een miniserie van gemaakt, en in 2004 verscheen er een televisiefilm. Twintig jaar later gaat Gary Dauberman, die in 2019 zijn debuutfilm maakte met ‘Annabelle Comes Home’, met de vampierensage aan de haal.

Als schrijver Ben Mears terugkeert naar zijn geboortestad Jerusalem’s Lot gebeuren ineens de raarste dingen. Hij komt aanvankelijk om onderzoek te doen naar zijn verleden dat zich grotendeels afspeelde in Marsten House, een plek waar hij geen fijne ervaring heeft gehad als kind. Na zijn aankomst lijken er al gauw veel mensen vermist te zijn, en hoewel sommige mensen Ben ervan verdenken er iets mee te maken te hebben, gaat hij op onderzoek uit. Het blijkt dat de stad wordt overgenomen door een onbekende kracht die mensen in vampiers verandert. Ben doet er alles aan om dit tegen te houden.

Een Stephen King-verfilming, dat is makkelijk scoren toch? Het antwoord wordt vrij duidelijk gegeven in ‘Salem’s Lot’. Een klassiek boek dat wordt opgepoetst is niet altijd de formule. Zeker niet als men vergeet het stof ervanaf te halen. Dit is een oubollig verhaal dat een uniek smaakje mist. En het is net dat smaakje dat nodig is om een vampierenfilm als deze relevant te maken.

Films over vampieren zijn van alle tijden. In 1922 al bracht F.W. Murnau ‘Nosferatu’ naar het witte doek, die overigens in 2025 een nieuw jasje aankrijgt van Robert Eggers. Het lijkt echter een lastige zaak om nog origineel te zijn met het subgenre. De ‘Twilight’-franchise maakte het thema van 2008 tot 2012 (en de jaren daarna) weer populair. Nadien blijven er vampierenfilms uit de grond schieten. Tussen veelal rommel zijn het juist authentieke films als ‘What We Do in the Shadows’ of ‘A Girl Walks Home Alone at Night’ die laten zien dat je met de juiste draai nog iets moois van het thema kunt maken.

‘Salem’s Lot’ slaagt allesbehalve in authenticiteit. Dit heeft uiteraard met het boek te maken, maar tijdens de twee uur die de film beslaat, bekruipt je langzamerhand het gevoel dat je zelf in een vampier verandert. Er zitten een aantal mooie shots tussen, maar daarmee is de koek wel op. Het acteerwerk en de dialogen voelen uitermate onnatuurlijk, de CGI ziet er niet bepaald gelikt uit en het is gewoonweg een behoorlijk saaie vertelling van een onderwerp dat we al tientallen keren gezien hebben. Deze film is overbodig en nu al door de tijd ingehaald.

Het is altijd een beetje ‘hit or miss’ met Stephen King-verfilmingen, maar de iconische horrorverteller ziet zelf waarschijnlijk ook wel in dat zijn klassieke verhaal in rook is opgegaan. De film mist ziel en persoonlijkheid. Dauberman slaat de plank compleet mis en maakt de, voor deze recensent althans, slechtste film van het jaar met ‘Salem’s Lot.’

Sjoerd Crins

Waardering: 1

VOD-release: 3 oktober 2024 (HBO Max)