Scooby-Doo 2: Monsters Unleashed (2004)

Regie: Raja Gosnell | 88 minuten | actie, komedie, familie, avontuur | Acteurs: Sarah Michelle Gellar, Freddie Prinze Jr., Matthew Lillard, Linda Cardellini, Seth Green, Alicia Silverstone, Peter Boyle, Tim Blake Nelson, Neil Fanning, Pat O’Brien, Zahf Paroo, Chris Gauthier, Peter New, Morgan Brayton

De mensen van de special effects hebben zich kunnen uitleven op deze film. Alle monsters komen uit de computer, net als Scooby Doo zelf natuurlijk. Dat maakt het een film van deze tijd. Het aantal monsters zorgt ervoor dat het een drukke film is. En alleen een echte fan zal alle figuren herkennen, voor de overige kijkers was een monster minder ook goed geweest.

De ontmaskering van de badguy is weer heel Scooby Doo. Er zijn vele verdachten, maar toch is het aan het begin al duidelijk wie het leven van de leden van Mystery Inc. wil verzieken. Toch is de plot uiteindelijk net zo onvoorspelbaar als een slechte detective. Maar dat mag de pret niet drukken.

De vocabulaire in deze film is erg lachwekkend. Shaggy goochelt met woorden, zoals Clue-topia = het Walhalla van de sporen. De overige Shaggy en Scooby humor (= onderbroekenlol) lijkt vooral bedoeld voor het jonge publiek.

Matthew Lillard (Shaggy) steelt wederom de show. Hij beweegt zich als een tekenfilmfiguur en kan het beste van de acteurs omgaan met de computeranimatie van zijn grote vriend. Als Sarah Michelle Gellar iets stoerder had gepraat, had Monsters Unleashed zo een aflevering van ‘Buffy, the Vampire Slayer’ kunnen zijn, de serie waar ze beroemd mee werd. Daphne is niet meer hulpeloos, maar vecht op z’n Buffy’s met de monsters. Fred ontdekt dat het uiten van zijn gevoelens niet hoeft te betekenen dat hij een watje is. Toch mag hij macho vechten met The Black Knight, aangemoedigd door de stoere klanken van Bon Jovi. En Velma is verliefd op niemand minder dan Seth Green, de weerwolf uit ‘Buffy, the Vampire Slayer’.

De film is kinderlijk, maar het is dan ook een kinderfilm en de jonge kijkers zullen zich zeker vermaken. In dit tweede deel wordt meer aandacht gegeven aan de karakters en dat is niet heel positief. Ze vragen zich af wie ze zijn en wat hun rol is in de groep. Daardoor wordt het wat sentimenteel en moralistisch.

Roosmarijn Andringa