Sehnsucht in Sangerhausen (2025)

Regie: Julian Radlmaier | 90 minuten | komedie, drama | Acteurs: Clara Schwinning, Maral Keshavarz, Henriette Confurius, Johannes Berzl, Andreas Bittl, Andreas Döhler, Mela Fink, Patrick Franczak, Susann Frömmer, Jérémie Galiana, Anton Gonopolski, Leonie Hamer, Michael Hastung, Marlene Hauser, Franziska Hayner, Horst Heine, Christopher Kane, Alexandra Knapp

Of het de mooiste film van het jaar is valt te bezien. Maar de mooiste titel is bij deze vergeven aan het eigenzinnige Duitse arthousebrouwsel ‘Sehnsucht in Sangerhausen’. Ook de prijs voor de mooiste filmomgeving is binnen handbereik, want met zijn pittoreske straatjes, fraaie natuur en indrukwekkend monument scoort deze film eveneens hoog. Over het puike acteerwerk gaan we ook al niet klagen. Maar valt er überhaupt iets te klagen bij deze redelijk unieke film?

‘Sehnsucht in Sangerhausen’ bestaat uit 4 hoofdstukken, het eerste een proloog. Hierin gaan we terug naar de 18e eeuw, waar we kennismaken met de dienstmeid Lotte. In het tweede deel ontmoeten we Ursula, ook een soort dienstmeid, maar uit de 21e eeuw. Dertiger Ursula maakt schoon in een meubelzaak en werkt daarnaast als kelnerin in een restaurant. Het derde deel gaat over Neda, een Iraanse influencer die gestrand is in Sangerhausen. In het vierde deel gaan we mee met een historische rondreis door het gebied rond Sangerhausen, onder leiding van een Koreaanse gids en zijn eigengereide kleinzoon.

Hoewel deze delen samenhangen en de personages elkaar soms ontmoeten, vormen zij niet echt een plot. De film gaat over een verlangen naar het onbekende, de onbekende vreemdeling, de onbekende bestemming. En soms is het een verlangen naar een verdwenen tijd, verdwenen mensen.

Veel meer dan van plot of thema moet de film het hebben van motieven en terugkerende elementen. Kamelen, kersen, geesten, rondreizende artiesten, aartslelijke poedels, blauwe steen, dieven van paard en wagen, de letter U, schrijver Novalis. Bij gebrek aan plot zijn dit de elementen die eenheid brengen in het geheel én die laten zien dat de wereld altijd verandert en altijd hetzelfde blijft.

Zware kost? ‘Sehnsucht in Sangerhausen’ is juist opvallend licht van toon en vaak bijzonder grappig. Vooral in het laatste deel, als we meegaan op een bijzondere rondreis door de omgeving, voert humor de boventoon. Waar het gaat om het verlangen, krijgen we geen loodzware romantische kwellingen of hevige zielenpijn. Eerder een lichte kriebel in de buik, met altijd weer een kledder relativering voor het juiste perspectief.

En zo gaan we mee met een 18-eeuwse dienstmeid en haar rondtrekkende steenslikker, met schoonmaakster Ursula die de letter U eigenlijk maar niks vindt, en met een Iraanse immigrante die in de bioscoop op zoek gaat naar geesten van vroeger. We verlangen mee, we lachen mee en we genieten van de omgeving. Om na afloop een onverwacht verlangen te voelen naar Sangerhausen en zijn bijzondere inwoners.

Henny Wouters

Waardering: 4

Bioscooprelease: 20 augustus 2026