Shouf Shouf Habibi! (2004)

Regie: Albert ter Heerdt | 89 minuten | actie, komedie | Acteurs: Mimoun Oaïssa, Najib Amhali, Zohra ‘Flifla’ Slimani, Salah Eddine Benmoussah, Illias Ojja, Mohammed Chaara, Frank Lammers, Mimoun Ouled Raadi, Touriya Haoud, Tanja Jess, Bridget Maasland, Tara Elders

‘Shouf Shouf Habibi!’ toont de alledaagse beslommeringen van in Nederland geboren opgroeiende Marokkaanse jongeren op hilarische wijze. Naast onbegrip voor bepaalde Nederlandse gewoontes, zoals het terugzetten van de tijd, en wantrouwen voor het moraal (vooral van de vrouw) is er ook plek voor zelfspot. Dit is vooral duidelijk in de scène met Ap bij de Sociale Dienst; hij denkt echt dat hij via hen acteur kan worden.

Het begin wordt ingeluid door het verhaal van Ap. Hiermee is het perspectief van de kijker meteen duidelijk. We identificeren ons met Ap en zijn leeftijdgenoten. De film is tot stand gekomen op initiatief van Mimoun Oaïssa en door samenwerking tussen deze 28-jarige acteur en regisseur Albert ter Heerdt. Het verhaal speelt zich vooral af in Nederland, met enkele beelden van Marokko. Hoewel deze laatste beelden wat surreëel aandoen zijn ze wel degelijk echt in Marokko opgenomen; in de buurt van Marrakech, in een klein dorpje in de bergen. De titel is een zinnetje dat een Marokkaanse man riep als hij tijdens de vakantie van acteur Mimoun Oaïssa zijn filmcamera in handen kreeg.

Bij elke wisseling van de stand van de maan schakelt het verhaal even over naar het leven in Marokko. Dit geeft het contrast tussen de twee verschillende culturen aan, maar ook tussen de generatie ouders en hun kinderen, en de rol van de vrouw in Marokko en die van de Marokkaanse vrouw in Nederland. Zo vertelt de vrouw van Sam hem, maar ook de kijker; je moet niet denken dat een Marokkaanse vrouw altijd bij haar man blijft.

De conflicten zorgen voor een ontwikkeling in de cultuur. Ali, de vader van Ap, kan niet met zijn tijd en nieuwe omgeving meegaan en we zien dat de moeder van Ap dit niet geheel gelaten over zich heen laat gaan. Door haar toedoen belandt Aps vader zelfs in het ziekenhuis.

Intussen ervaart Ap zelf het nog steeds als zijn plicht om de eer van zijn zus Leila, de modeontwerpster, te bewaken als hij denkt dat ze een seksuele relatie met een nogal vrije Hollandse jongen aangaat.

Er wordt grof taalgebruik gebezigd door opstandige, eigenlijk meer kwajongensachtige adolescenten. Uiterlijk is belangrijk en ook geweld is aanwezig. Maar wat we hier zien is niet zozeer een kenmerk van de Marokkaanse cultuur als wel van deze tijd.

Albert ter Heerdt weet humor in een gematigde dosis te brengen; hij laat de komedie van haar betere kant zien door geen platte dijenkletser te produceren.’Shouf Shouf Habibi!’ overstijgt de gemiddelde komische tv-series maar niet met stip. Wel talentvol spel van een aantal mogelijk veelbelovende acteurs, maar niet zeer uitgewerkte personages. Dat maakt de rol van bijvoorbeeld Bridget Maasland wat minder overtuigend.

De film beweegt tussen actie en komedie en is hier en daar iets te flauw, al haalt hij het ‘Naked Gun’-gehalte niet; de meer ontroerende momenten maken het bovendien weer goed. Hierdoor is de film luchtig te noemen maar niet tweedimensionaal.

Marieke Hoks