Silvia Prieto (1999)

Regie: Martín Rejtman | 92 minuten | komedie, drama | Acteurs: Regie: Martín Rejtman | 92 minuten | drama, komedie | Acteurs: Rosario Bléfari, Marcelo Zanelli, Valeria Bertuccelli, Vicentico, Susana Pampín, Mucio Manchini, Mirta Busnelli, Marta Albertinazzi, María Fernanda Aldana, Daniel Barone

Geïnteresseerd in een film over een 27-jarige Argentijnse dame in een quarterlifecrisis? ‘Silvia Prieto’ volgt het leven zoals het is van de 27-jarige Silvia Prieto, die zich duidelijk in een quarterlifecrisis bevindt. We krijgen een inkijk in haar bestaan: een koelkast vol kip, een kanarie als huisdier, een voornemen om te stoppen met wiet, en een uitstap naar de Argentijnse kuststad Mar del Plata. In haar nieuwe job als serveuse serveert ze dagelijks exact geteld 32 cappuccino’s, 12 koffies en 43 andere drankjes. Of dit zo interessant is als het klinkt? Allerminst.

Net als de wereld van Silvia voelt ook de film doelloos en onbevredigend aan. Een reeks nevenpersonages kan het tij niet keren: je vraagt je voortdurend af wat hun meerwaarde is. Haar ex-vriend, de nieuwe vriendin van haar ex, de ex-vriend van de nieuwe vriendin van haar ex, een man met een gele Armani-jas die ze ontmoet in Mar del Plata, een andere Silvia Prieto… Ze krijgen allemaal uitgebreid schermtijd, maar hun onderlinge kruisingen monden uit in een haast soapachtig geheel dat nergens echt verrast of grappig wordt. Sterker nog: na verloop van tijd verliest het zijn vermogen om te entertainen, wat problematisch is voor een film die in eerste instantie licht en speels wil zijn.

Op papier zit de humor nochtans goed. Silvia als betrokken verteller beschrijft gevat alledaagse situaties, en af en toe duikt er een scène op die doet glimlachen. Denk aan het moment waarop Silvia thuis samen met haar ex en zijn nieuwe vriendin een film kijkt, waarna die vriendin plots de VHS-opname van Silvia’s huwelijk opzet, omdat ze nieuwsgierig is en niemand anders kent met een VHS-speler. De situatie is op zich komisch, maar komedie moet loslopen en werkt enkel als het op het scherm werkt. Hier ontbreekt het de acteurs aan komische timing en uitstraling. Geen van hen bezit de komische présence van iemand als pakweg Peter Sellers om het geheel naar een hoger niveau te tillen.

Misschien had ‘Silvia Prieto’ beter gewerkt als novelle. In geschreven vorm zouden de vele gedachtestreepjes aanstekelijker werken. De makers hoeven dan niet afhankelijk te zijn van acteurs om situaties tot leven te brengen. Bovendien zou er meer ruimte zijn voor de uitdieping van onderliggende thema’s zoals identiteitscrisis en isolement. Ergens voel je dat de maker daar iets over wil zeggen, maar die diepgang er niet in krijgt.

Sander Abrahams

Waardering: 1.5

VOD-release: 1 maart 2025