Speaking Parts (1989)

Regie: Atom Egoyan | 92 minuten | drama | Acteurs: Michael McManus, Arsinée Khanjian, Gabrielle Rose, Tony Nardi, David Hemblen, Patricia Collins, Gerard Parkes, Jacqueline Samuda, Peter Krantz, Patrick Tierney, Robert Dodds, Leszek Lis, Sharon Corder, David MacKay, Teresa Hunt, Marie-Lynne Gleeson, C.J. Fidler, Franco Tata, Mychael Danna

In ‘Speaking Parts’ heeft Michael McManus de hoofdrol. Hij speelt Lance, een mooie jongen die een dubieuze baan heeft in een bijzonder hotel. In eerste instantie krijg je de indruk dat hij in de huishouding werkt, maar al snel blijkt zijn werk specialer te zijn. Hij is de knappe gigolo van het hotel die de dames seksueel vermaakt. Van de eigenaresse krijgt hij opdrachten speciale gasten speciaal te behandelen en hij doet dat achteloos en zonder gevoel.

Op een dag checkt een scenarioschrijfster, Clara (Gabrielle Rose) in. Haar script gaat verfilmd worden en Lance ziet zijn kans schoon. Lance droomt al jaren van een carrière als acteur. Tot nu toe heeft hij slechts figurantenrollen gespeeld. Maar dit keer lukt het. Clara laat zich overrompelen door Lance die veel op haar overleden broer lijkt en ze krijgen een relatie. Clara zorgt ervoor dat Lance de rol krijgt in haar film die ook gaat over haar overleden broer. Maar de regisseur heeft andere plannen en het script wordt essentieel veranderd. Clara probeert dit via Lance ongedaan te maken. En zoals Lance Clara nodig had voor de rol, heeft Clara nu Lance nodig om haar script origineel te houden.

Daarnaast loopt een andere verhaallijn via Lisa (Arsinée Khanjian), die ook in het hotel werkt en smoorverliefd is op Lance. Via Eddy (Tony Nardi) probeert zij de filmwereld beter te begrijpen en binnen te dringen. Eddy filmt op bruiloften en partijen en ontfermt zich over Lisa. Lance wil niets van Lisa weten en ontwijkt haar. Maar na een hypnotiserende reeks van ontwikkelingen die niet eenduidig zijn is de ontknoping verrassend. Relaties zijn omgekeerd en niemand is meer de personage zoals neergezet in het begin.

Ondanks deze intrigerende elementen is de film niet boeiend. De scènes zijn te abstract en gedateerd. De sfeer en personages zijn echte jaren 80 types. Alles is vaag en gemaakt interessant. Regisseur Atom Egoyan had echter wel degelijk succes met deze film, ‘Speaking Parts’ kreeg de prijs voor het beste scenario op het Vancouver International Film Festival in 1989. Maar om een echte klassieker te worden heb je meer nodig.

Miranda van der Hoek