Sweet Thing (2020)

Recensie Sweet Thing CinemagazineRegie: Alexandre Rockwell | 91 minuten | drama | Acteurs: Lana Rockwell, Nico Rockwell, Jabari Watkins, M.L. Josepher, Karyn Parsons, Will Patton, Steven Randazzo

Billie (15) en haar broertje Nico (11) wonen bij hun vader Adam, een liefdevolle man maar tevens een getroebleerde alcoholist. Hun nalatige moeder is er jaren geleden vandoor gegaan en verstrikt geraakt in een giftige relatie. ‘Sweet Thing’ is een intiem portret over een disfunctionele familie op zoek naar warmte, geborgenheid en een vaste grond om op te staan.

Zelden laat een film zo duidelijk zien hoe verschillend kinderen en volwassenen omgaan met pijn, verdriet en angst. Het enige wat overeenkomt is de zoektocht naar een manier om te ontsnappen. In ‘Sweet Thing’ grijpen de volwassenen naar de fles en verliezen zij zichzelf in schadelijke relaties. De kinderen creëren daarentegen een sprookjeswereld waarin zij zelf de slechteriken zijn.

Misschien is het als kind makkelijker jezelf de schuld te geven dan te geloven dat jouw ouders absoluut falen in het liefhebben van hun eigen kroost. Echter zit er in de kinderen geen greintje kwaadaardigheid. ‘Sweet Thing’ laat zien dat kinderen van nature goed zijn, maar zichzelf kunnen verliezen als er van huis uit een gevoel van elementaire veiligheid mist.

Kinderen voelen een bepaalde loyaliteit tegenover hun ouders, een soort onvoorwaardelijke liefde die slechts bestaat van kind naar ouder en niet per definitie andersom. Zo weten ook Billie en Nico door hun enorme veerkracht en aanpassingsvermogen van iedere nare situatie het beste te maken. Bovendien blijven ze hun ouders vergeven. Billie, met haar prachtige grote krullenbol, is als een moeder voor haar broertje en een vrouw voor haar vader. Zij waarborgt de lieve vrede thuis en voelt zich verantwoordelijk voor de goede sfeer. Haar coping mechanisme uit zich via muziek en op de zwaarste momenten verschijnt haar grote idool Billie Holiday, die haar op tedere wijze troost, als de moederfiguur die ze nooit heeft gehad.

Wanneer de situatie thuis escaleert en vader Adam opgenomen wordt in een afkickkliniek, moeten Nico en Billie de zomer doorbrengen in het strandhuisje van hun moeder en diens vriend Beaux. Wat begint als een -letterlijk kleurrijke- droom eindigt al gauw in een gitzwarte nachtmerrie. Beaux blijkt een alcoholist van een heel ander kaliber en moeder Eve zit gevangen in zijn val. Ondertussen raakt Billie bevriend met Malik, een speelse buurjongen uit net zo’n gebroken gezin. Nadat ze denken iets verschrikkelijks te hebben gedaan lopen Nico en Billie weg met hun nieuwe partner in crime Malik en bestempelen ze zichzelf tot ‘de rebellen en bandieten’, een naam die laat zien hoe kinderlijk ze nog zijn. Nico vraagt voorzichtig aan zijn zus of ze nu misdadigers zijn, waarop zij raak antwoordt: ‘Nee, we zijn gewoon kinderen.’ Wat volgt is een fantasierijke ontdekkingstocht met bijzondere ontmoetingen, waarbij ze steeds verder verwijderd raken van hun oorsprong en steeds dichter naar elkaar toe groeien.

’Sweet Thing’ is gefilmd op 16mm, wat zorgt voor een klassieke uitstraling, met een tijdloos randje. Het is grotendeels in zwart-wit gefilmd, maar wanneer de vertelling het toelaat, verrast Alexandre Rockwell de kijker met een prachtig, parelmoer kleurenspectrum. Voor ’Sweet Thing’ heeft Rockwell zijn eigen dochter, zoon, vrouw en goede vriend en gerenommeerd acteur Will Patton gecast. Al eerder waren zijn kinderen te zien in zijn film ’Little Feet’ (2013), ook geschoten op 16mm en tevens een ode aan de jeugd. Het is buitengewoon hoe kwetsbaar deze familie zich durft op te stellen en het is duidelijk zichtbaar dat dit bijdraagt aan de geloofwaardigheid van de film. Met name dochter Lana maakt van haar personage een jonge heldin en de redder van haar gebroken gezin.

Marieke de Vries

Waardering: 4

Bioscooprelease: 22 oktober 2020