Sweetness in the Belly (2019)

Recensie Sweetness in the Belly CinemagazineRegie: Zeresenay Mehari | 110 minuten | drama | Acteurs: Dakota Fanning, Wunmi Mosaku, Yahya Abdul-Mateen II, Zeritu Kebede, Nuhamin Eskete, Edelwork Tassew, Kunal Nayyar, Gavin Drea, Sophie Kennedy Clark, Estad Tewfik Yusuf Mohamed, Rafael Goncalves, Denis Conway, Molly McCann

‘Sweetness in the Belly’ gaat over de jonge vrouw Lily (Dakota Fanning). Als enige witte vrouw tussen zwarte vluchtelingen uit Ethiopië valt zij nogal op. Vanwege het uitbreken van de burgeroorlog in 1975 zijn talloze vrouwen en kinderen naar Engeland gevlucht, in de hoop daar een veilig onderkomen te treffen. Lily’s westerse uiterlijk legt haar geen windeieren. Binnen afzienbare tijd heeft ze een Brits paspoort en een huis, waar andere lotgenoten nog maanden op moeten wachten. Maar Lily voelt zich niet thuis. Met flashbacks maakt ‘Sweetness in the Belly’, gebaseerd op het gelijknamige boek van Camilla Gibb, duidelijk hoe Lily’s ongewone jeugd is verlopen.

Lily is de dochter van Brits-Ierse expats, die in de jaren zestig van de twintigste eeuw als hippies/nomaden door Afrika trekken. Op haar achtste laten haar ouders haar achter bij een Sufi heiligdom. Niet met opzet, maar om voor het meisje onverklaarbare redenen keren ze nooit meer terug. De spirituele gids The Great Abdal neemt haar onder zijn vleugels en voedt haar op. Lily brengt haar tijd door met het bestuderen van de Koran. Ze groeit op tot een devote moslima.

Als ze ouder is trekt ze naar Ethiopië, waar ze gaat werken voor Nouria en haar dochter Bortucan. Omdat Bortucan het slachtoffer is van vrouwelijke genitale verminking (een gruwelijk feit waar de film ogenschijnlijk te makkelijk overheen stapt, maar dat ligt waarschijnlijk aan het westerse perspectief), maakt ze kennis met dokter Aziz, die onmiddellijk in haar geïnteresseerd is. Langzaam groeit er iets moois tussen de twee, maar dan grijpt de communistisch-socialistische Derg de macht en is Ethiopië niet langer veilig. Lily vlucht naar Engeland.

Hoewel het bronmateriaal boeiend is, is de omzetting naar het witte doek niet zo succesvol gebleken. Dat ligt voor een groot deel aan het scenario. Lilly is gewoonweg niet zo’n boeiend personage. Ze is vlak en de kijker kan geen grip op haar krijgen. De flashbacks helpen daar niet bij. Je zou verwachten dat het een traumatische ervaring voor een kind moet zijn om plotsklaps in een vreemde omgeving je ouders kwijt te raken en aangewezen te zijn op een vreemde, maar dat wordt nergens invoelbaar gemaakt. Het wordt als een feit gepresenteerd. Ook haar aanvankelijke terughoudendheid naar Aziz toe en de plotselinge ommezwaai naar liefde komt geforceerd over. Kortom: Lily komt nergens echt tot leven.

‘Sweetness in the Belly’ leeft op zodra Amina (Wunmi Mosaku) en haar zoon in beeld komen. Amina bevalt in het trappenhuis van Lily’s flat en Lily neemt de vrouw en haar kinderen in huis. Amina komt met het plan een bureau te starten waar vluchtelingen hulp kunnen krijgen bij het vinden van hun vermiste geliefden in Afrika. Amina’s achtergrondverhaal is minstens zo boeiend als dat van Lily. En ook Kunal Nayyar (Raj uit “The Big Bang Theory”) injecteert als de leesgrage arts in het ziekenhuis waar Lily werkt de film met energie en charme. Dit is echter niet genoeg om van ‘Sweetness in the Belly’ een geslaagde boekverfilming te maken.

Monica Meijer

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 7 oktober 2021