Tallulah (2016)

Recensie Tallulah Cinemagazine

Regie: Sian Heder | 111 minuten | komedie, drama | Acteurs: Elliot Page, Allison Janney, Tammy Blanchard, Evan Jonigkeit, Felix Solis, David Zayas, Uzo Aduba, Fredric Lehne, Evangeline Ellis, Liliana Ellis, John Benjamin Hickey, Zachary Quinto, Maddie Corman

Het spoor een tikkie bijster. Dat is het minste wat je kunt zeggen van de jonge zwerfster Tallulah en haar vriend Nico. Samen dolen ze dwars door de VS in een afgeragd busje. Ze eten wat de vuilnisbak schaft, ze douchen op parkeerplaatsen voor truckers. Maar nadat Nico haar heeft verlaten moet Tallulah nieuwe plannen maken. Eigenlijk wil ze de hele Himalaya beklimmen, maar omdat ze niet goed weet waar die bergen liggen vertrekt ze dan maar naar New York.

In New York volgt een reeks merkwaardige voorvallen die te maken hebben met ontaarde moeders, verdrietige moeders, ontbrekende moeders, vermiste baby’s, charmante portiers, schilderijen die erom vragen beklad te worden, en nog zo wat. Om hier meer over te vertellen is zonde, ‘Tallulah’ moet het deels hebben van de verrassingen in de plot. Belangrijkste verhaallijn is die over Tallulah en haar voormalige schoonmoeder, ook al omdat we daarin het belangrijkste thema ontwaren: de vloek en de zegen van ouderschap.

‘Tallulah’ is een komisch drama dat onvermijdelijk de naam Sundance oproept. Dit jaarlijkse festival voor publieksvriendelijke Amerikaanse arthouse levert ieder jaar wel een paar Tallulahs af. Het verhaal en de personages zijn een beetje maf, de beelden en (vooral) het geluid zijn aan de ongepolijste kant, maar verder zal niemand zich hier een buil aan vallen. Bovendien kent de film flink wat eigenzinnige humor, nog zo’n typische eigenschap van een Sundancefilm.

Ook de acteurs komen uit de publieksvriendelijke alternatieve hoek. Allison Janney kennen we nog als creepy moeder uit ‘I Tonya’. Elliot Page stal ooit onze harten als Juno in de gelijknamige coming-of-age. En dan is er nog Uzo Adube, die furore maakte als Suzan ‘Crazy Eyes’ Warren in ‘Orange is the New Black’. New York is zoals gewoonlijk een fijn en vertrouwd filmdecor, de muziek stoort niet maar valt ook niet op.

Het levert een film op die nooit heel bijzonder wordt, maar altijd amuseert. Het drama werkt langzaam toe naar een bevredigende climax, al is de aanloop er naartoe iets te lang. Heel erg is dat niet, want ‘Tallulah’ is net als de meeste Sundancefilms van gedegen kwaliteit. En soms is dat genoeg.

Henny Wouters

Waardering: 3

VOD-release: 29 juli 2016 (Netflix)