Tenderness (2008)

Regie: John Polson | 101 minuten | thriller | Acteurs: Russell Crowe, Laura Dern, Jon Foster, Alexis Dziena, Alicia Harding, Tim Hopper, Michael Kelly, David Larosa, Jazmine Rodriguez, Sophie Traub

Lori (Sophie Traub) is een verwarde tiener. Haar moeder heeft de prettige gewoonte om een verkeerd soort man aan te trekken en in ieder geval haar meest recente stiefvader kan zijn handen niet van haar afhouden, wellicht hebben de anderen dat ook niet gedaan. Maar zoals dat bij tieners kan gaan, heeft ze er tegelijkertijd geen moeite mee om haar borsten te showen aan iemand van een winkel, zodat hij zich kan aftrekken en zij met een gratis cd naar huis kan gaan. Als Lori hoort dat Eric Komenko (Jon Foster) vrijkomt na de moord op zijn ouders, haalt ze een plakboek tevoorschijn waarin ze alles wat erover hem is gepubliceerd heeft bijgehouden, geïllustreerd met haar eigen tekeningen.

Vlak voordat hij uit de gevangenis ontslagen zal worden, krijgt Eric bezoek van rechercheur Cristofuoro (Russell Crowe). Volgens Cristofuoro weet Eric net als hij dat de oorzaak van zijn gestoorde gedrag niet de anti-depressiva waren die hij van zijn moeder moest slikken, maar is Eric gewoon een psychopaat en zal hij weer aan het moorden slaan. Na vrijlating neemt Eric zijn intrek bij zijn tante Teresa (Laura Dern). Tegen zijn tante zegt hij dat hij op zoek gaat naar een geschikte universiteit, maar in werkelijkheid heeft hij een afspraak met een zeer aantrekkelijk meisje dat hij uit de gevangenis kent. Het is het soort meisje waarvan Cristofuoro denkt dat Eric er meerdere van heeft vermoord. Eenmaal op weg blijkt Lori zich op de achterbank van Erics auto te hebben verborgen. Cristofuoro zit het tweetal op de hielen.

Door de stellige bewering van Cristofuoro dat Eric weer zal gaan moorden, verwacht je een soort standaard dader versus politieagent verhaal met Lori als lokaas, maar de film draait vooral om de verhouding tussen Eric en Lori. Tussen hen ontstaat een merkwaardig soort krachtmeting en dat is fascinerend om naar te kijken. Hij wil door haar met rust gelaten worden, doet zelfs een poging om haar te vermoorden. Zij op haar beurt dringt zich aan hem op, hoewel ze maar al te goed weet wie of wat hij is, ze wil alleen maar dat hij van haar houdt.

Vooral het spel van Sophie Traub is meer dan intrigerend, ze is grappig, kinderachtig, kwetsbaar en ontroerend. Het onthutsende aan dit verhaal en aan deze film is het feit dat het allemaal zulke normale mensen zijn, zoals Lori’s moeder die niets kwaads in de zin heeft voor haar dochter, zelfs niet extreem egoïstisch is, ze heeft gewoon niet goed in de gaten wat ze haar dochter aandoet met de enge minnaars die ze in huis haalt. En ook Eric is heel gewoon en menselijk, ondanks zijn overduidelijk slechte kanten, bezit hij ook goede eigenschappen en dat laatste is moeilijk te accepteren. Het is toch overzichtelijker om goed en kwaad duidelijk gescheiden te houden. Dat deze combinatie die zo menselijk is, wringt en ook onrust veroorzaakt bij de kijker is iets om over na te denken.

Diana Tjin-A Cheong