The Bookshop (2017)

Recensie The Bookshop CinemagazineRegie: Isabel Coixet | 110 minuten | drama | Acteurs: Emily Mortimer, Bill Nighy, Patricia Clarkson, Hunter Tremayne, Honor Kneafsey, James Lance, Frances Barber, Reg Wilson, Michael Fitzgerald, Lucy Beckwith, Nigel O’Neill, Jorge Suquet, Harvey Bennett, Lana O’Kell, Adie Allen, Lucy Tillett, Toby Gibson, Gary Piquer

In ‘The Bookshop’ wil de recent weduwe geworden Florence Green (Emily Mortimer) haar leven een nieuwe invulling geven. Ze verhuist naar een klein stadje op het Engelse platteland. Daar wil ze haar liefde voor boeken inzetten om een boekwinkel te openen en zo de inwoners kennis te laten maken met literatuur. Op het eerste gezicht een simpel en nobel doel, maar voor een vrouw alleen in 1959 in een stijf dorp waar een “ieder voor zich” mentaliteit lijkt te heersen een hele opgave. Florences droom wordt alleen nog maar ingewikkelder als blijkt dat de rijke onverschillige Mrs. Gamart (Patricia Clarkson) een andere bestemming voor het oude pand in gedachten heeft. Gelukkig vindt Florence een medestander in de eenzame weduwnaar Edmund Brundish (Bill Nighy) en hoeft ze haar strijd niet geheel alleen te leveren.

In het razendsnelle filmtijdperk waar Hollywood-verhaallijnen soms in een noodgang aan je voorbijrazen biedt ‘The Bookshop’ een mooi ouderwets tegengeluid. Sommige kijkers zullen zich dan ook echt even in moeten stellen op een hele zit om deze film met plezier te bekijken. De film biedt een verstilling die niet saai of vervelend is, maar wel opvalt tussen de vlotte films van tegenwoordig. ‘The Bookshop’ heeft een ouderwetse feeling door een plot zonder schokkende wendingen dat zich in een vriendelijk slakkengangetje ontvouwt. 

Toch maakt regisseuse Isabel Coixet wel een aantal interessante keuzes. Zo worden een aantal briefwisselingen met Mr. Brundish bijna theatraal in beeld gebracht. Brundish is een mysterie voor de dorpelingen (en in eerste instantie ook voor ons kijkers), omdat hij nooit met iemand spreekt en maar weinig gezien wordt buiten de hekken van zijn landgoed. Een leuke vondst is dat hij de geschreven boodschappen van zijn brieven rechtstreeks tegen de camera vertelt. Op deze verfrissende en licht komische manier maken wij als kijker samen met Florence voor het eerst kennis met Mr. Brundish. Het is wel jammer dat dit niet wordt doorgevoerd bij latere briefwisselingen met andere karakters.

In principe voelt ‘The Bookshop’ samen met zijn hoofdpersonage aan als een ode aan het boek en zijn winkel. Het probleem is alleen dat dat “voelen” wat aan de wensen overlaat. Er wordt namelijk meerdere malen verteld dat Florence een passie heeft voor boeken, maar op de een of andere manier zie of voel je die passie niet als kijker. Bij andere bibliofielen als bijvoorbeeld Anne of Green Gables (uit het gelijknamige boek van Lucy Maud Montgomery) spat de liefde voor literatuur ervan af. Die drang, die noodzaak, ontbreekt op de een of andere manier bij Florence. Een auctoriale vertelstem wordt ingezet om ons over die liefde te vertellen en ondanks dat dit middel echt past bij het boekenthema (en uiteindelijk bij een interessante toehoorder blijkt te horen) is dit niet genoeg om de liefde voelbaar te maken. Ook de gril van Mrs Gamart en de medestanders die zij verzameld om Florence tegen te werken lijkt niet op een diepere gedachte gefundeerd. Dit zorgt ervoor dat een verdieping van het verhaal uitblijft. Enige ontroering of medeleven wordt opgeroepen door het integere spel van Bill Nighy die op aandoenlijke manier zijn eenzaamheid uit bij Florence. Dit brengt dan ook de meest interessante scènes in de film.

‘The Bookshop’ is een verstilde film, perfect geschikt voor een regenachtige zondagmiddag. Ondanks dat er wat verdieping mist en de karakters wat aan de oppervlakte blijven, blijft het klassieke gevoel van een ouderwetse speelfilm toch overeind. De traagheid van de plot is niet vervelend, maar vergt wel iets meer moeite om de aandacht niet af te laten dwalen. 

Marit Golstein

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 7 juni 2018