The Bride! (2026)

Recensie The Bride! CinemagazineRegie: Maggie Gyllenhaal | 126 minuten | romantiek, horror | Acteurs: Jessie Buckley, Christian Bale, Jake Gyllenhaal, Peter Sarsgaard, Annette Bening, Penélope Cruz, Julianne Hough, John Magaro, Jeannie Berlin, Louis Cancelmi, Matthew Maher, Ben Green, Stephanie Troyak, Lydia Kelly, Lydia Kelly, Oliver Palmer, Marko Caka, Massiel Mordan

‘Poor Things’, ‘Lisa Frankenstein’, ‘Frankenstein’ en nu ‘The Bride!’. In de jaren 2020 hebben meerdere films inspiratie geput uit het oorspronkelijke, gothische verhaal van Mary Shelley. Ook Maggie Gyllenhaal doet nu een duit in het zakje, al legt zij de focus op een vrouwelijk perspectief en een vrouwelijke protagonist.

Op een mysterieuze, ietwat grimmige wijze opent ‘The Bride!’ met een vrouw in het zwart-wit geschoten die doorgaat voor Mary Shelley. Zij prevelt het een en ander en blijkt na een tijdje de stem in het hoofd van – dan nog – Ida. Na een maniakale uitbarsting in een restaurant wordt Ida van het leven beroofd en lijkt de kous af met haar recalcitrante karakter.

Vervolgens zien we het welbekende monster van Frankenstein – in de film Frank genoemd. Hij stapt het Chicago van 1936 binnen bij Dokter Cornelia Euphronious met de vraag of zij geen bruid voor hem tot leven kan wekken. De geneugten des levens zijn tot dat punt namelijk nog niet voor hem weggelegd. Zo gezegd, zo gedaan. Ida is degene die tot leven wordt gewekt en wat volgt is een krankzinnige Bonnie & Clyde-achtige rit door de Verenigde Staten.

Door de veelvoud aan Frankenstein-films liggen gelijkenissen voor de hand. Wat dat betreft heeft Gyllenhaal wel degelijk haar eigen stem door laten schemeren in ‘The Bride!’. Helaas is dat geen compliment. Want waar het verhaal nog vrij spannend uit de startblokken schiet, blijft er een schizofrene film over die maar wat aanmoddert. Wat een spectaculaire rit door het land moet zijn, wordt er een waarbij het gaspedaal niet meewerkt. Het ene moment kijk je naar een brute moord, om vervolgens weer in slaapverwekkende dialogen terecht te komen.

Die dialogen vinden vooral plaats tussen Jake Wiles en Myrna Molloy, de detectives die achter Frank en The Bride aanzitten. Wat in die gesprekken naar voren komt is de drang van Myrna om eindelijk van een simpele secretaresse gepromoveerd te worden naar een heuse detective. Zij is namelijk een stuk beter in haar vak dan de meeste mannen, die zich grotendeels voor het karretje laten spannen door een maffiabaas genaamd Lupino.

Dat gegeven van Myrna die als krachtige vrouw in een masculine wereld gevangen zit, wordt er veel te dik bovenop gelegd. Feminisme is een belangrijk thema in ‘The Bride!’ en dat mag gerust toegejuicht worden, maar het begrip ‘show don’t tell’ wordt zonder pardon naar de achtergrond gedirigeerd. Het is van tijd tot tijd werkelijk gênant hoe overduidelijk Gyllenhaal haar feministische strijd voert. De boodschap is belangrijk en waardevol, maar de communicatie ervan is miserabel.

Daarnaast zijn de plot en de personages debet aan het mislukken van deze film. Er zitten tig plotlijntjes in die werkelijk nergens eindigen, en wat nu echt het doel is waar naartoe gewerkt wordt is ook onduidelijk. Zo heeft Frank bijvoorbeeld een voorliefde voor films met ene Ronnie Reed. Die laatste wordt gespeeld door het jongere broertje van regisseuse Maggie: Jake Gyllenhaal. Zijn personage voegt niets toe aan het geheel en laat enkel meer vragen oprijzen. In eerste instantie lijkt hij nog een significante rol te gaan spelen, maar de waarheid is dat je hem na zijn laatste schermtijd direct vergeten bent. Het doet bijna vermoeden dat broerlief gevraagd is omwille van zijn statuur in Hollywood.

Het is jammer dat deze sterrencast nooit in optima forma komt, puur omdat het script dit niet toelaat. Natuurlijk, Jessie Buckley en Christian Bale zijn twee geweldige acteurs en laten dat bij tijd en wijle ook wel zien, maar het komt nooit tot volle wasdom. Met name Buckleys Ida of The Bride met haar eigenaardige manier van spreken wordt op den duur bloedirritant om naar te kijken. Bovendien worden de kwaliteiten van geweldige acteurs als John Magaro, Annette Benning, Peter Sarsgaard, Zlatko Burić, Penélope Cruz en Jake Gyllenhaal niet ten volle benut.

Op technisch vlak zit het echter wel snor. De manier waarop alle locaties in beeld worden gebracht spreekt tot de verbeelding en ook met de score van Hildur Guðnadóttir is weinig mis. Er is één dansscène in het middenstuk van de film die ontzettend sterk gechoreografeerd is. Het voegt verder niets toe aan de plot, maar levert wel een uiterst vermakelijk moment op. Een andere positieve noot is het kenmerkende uiterlijk van The Bride, met haar inktzwarte tong, kitscherige pruik en opvallende oranje jurk.

Wat een fenomenale, geschifte film had kunnen zijn, is in de realiteit vlees noch vis. Het doet denken aan ‘Joker: Folie à Deux’, ook al een weinig geslaagde film over twee misfits. Esthetisch scoort het een voldoende, maar de inhoud en de uitwerking van het bovenliggende thema is echt te min. ‘The Bride!’ is een losse flodder die kant noch wal raakt.

Sjoerd Crins

Waardering: 2

Bioscooprelease: 5 maart 2026