The Brotherhood of War – Taegukgi hwinalrimyeo (2004)

Regie: Kang Je-gyu | 140 minuten | actie, drama, oorlog | Acteurs: Dong-gun Jang, Bin Won, Eun-ju Lee, Hyeong-jin Kong, Yeong-ran Lee, Kil-Kang Ahn, Jin Jung, Jae-hyeong Jeon

Het is gewaagd te noemen dat de Zuid-Koreaanse regisseur Kang Je-gyu Hollywood naar de kroon tracht te steken met zijn groots opgezette oorlogsepos ‘The Brotherhood of War’ (in het Koreaans ‘Taegukgi hwinalrimyeo’) over de Koreaanse Oorlog. ‘The Brotherhood of War’ is een onderhoudende en visueel spectaculaire oorlogsfilm, maar slaagt er door zijn Hollywood-achtige aanpak niet in erg vernieuwend te zijn.

De Zuid-Koreaanse filmindustrie is de laatste jaren sterk in opkomst en films zoals ‘Shiri’ (ook van Kang Je-gyu), ‘Old Boy’ en ‘The Brotherhood of War’ hebben tot internationale bekendheid geleid. Vaak kwam het zelfs voor dat deze films het in eigen land beter deden dan de geïmporteerde Hollywoodfilms. Tevens zijn de rechten van verschillende Zuid-Koreaanse films, waaronder ‘Old Boy’, aan Hollywood verkocht voor het maken van Amerikaanse remakes. ‘The Brotherhood of War’ behoort, met meer dan 11 miljoen bezoekers in eigen land, tot een van de succesvolste films uit Zuid-Korea .

‘The Brotherhood of War’ vertelt het verhaal van de twee broers Jin-tae en Jin-seok Lee die een pover maar gelukkig bestaan leiden met hun familie in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. Het is 1950 als de oorlog uitbreekt met het communistische buurland Noord-Korea, en de twee broers worden door de overheid gedwongen dienst te nemen in het leger. Vanaf dan is het gedaan met hun fijne leventje, en Jin-tae en Jin-seok moeten kennis maken met het zware leven aan de frontlinie. Jin-tae, de oudste van de twee, voelt zich verantwoordelijk voor de zwakkere Jin-seok, die aan een hartkwaal lijdt. Jin-tae krijgt van zijn bevelhebber te horen dat, als hij er in slaagt de eremedaille te winnen, zijn broertje naar huis zal worden gestuurd. Vanaf dan gooit Jin-tae (letterlijk) alles in de strijd om deze medaille te winnen en hij geeft zich daarom vrijwillig op voor elke gevaarlijke missie. Zo gebeurt het dat hij zijn peloton veel overwinningen bezorgt en hij uitgroeit tot een held. Al dit geweld heeft echter een sterke uitwerking op hem. Jin-tae verliest langzaam zijn grip op de werkelijkheid. Dit drijft een wig tussen hem en Jin-seok.

Bij het zien van ‘The Brotherhood of War’ wordt meteen duidelijk dat Kang Je-gyu sterk beïnvloed is door de grote Amerikaanse oorlogsfilms. Een vergelijking met ‘Saving Private Ryan’ is haast onvermijdelijk. Dit is vooral terug te zien in de gevechtsscènes waarbij het veelvuldige gebruik van een handheld camera een harde en realistische sfeer oplevert. Daarnaast dragen ook de imposante sets en grote hoeveelheden figuranten bij aan creëren van indrukwekkende slagvelden. Helaas slaagt de film er niet in zijn tegenhangers uit Hollywood te evenaren, omdat de film net iets te vaak vervalt in de typische oorlogsfilmclichés. Zo zien we een soldaat uit het peloton van Jin-tae en Jin-seok sterven, net nadat hij aan zijn kameraden een foto van zijn vrouw en kind heeft laten zien. Ook kun je rekenen op een flashback in slow motion met net iets te melodramatische filmmuziek als Jin-seok terugdenkt aan hoe zijn broer voor de oorlog was. Het concept van een oude man (in dit geval Jin-seok) die terugdenkt aan zijn oorlogsverleden, waar de film mee begint, lijkt ook uit ‘Saving Private Ryan’ te komen.

De film tracht zijn dramatische kracht te putten uit het uitdiepen van de relatie tussen de twee broers en hoe de oorlog ze uit elkaar drijft. Dit levert een aantal sterke scènes op maar het is jammer te noemen dat de film zich enkel focust op de twee broers. De andere personages, zoals de strijdmakkers van de broers, blijven vrij eendimensionaal en krijgen weinig ruimte zich te ontwikkelen. Ook is het een gemiste kans dat de film niet dieper ingaat op de historische context van het verhaal. Er is namelijk sinds ‘M*A*S*H’ niet veel aandacht meer besteed aan de Koreaanse Oorlog in films.

Met ‘The Brotherhood of War’ doet Kang Je-gyu een knappe poging een oorlogsfilm van Hollywoodformaat neer te zetten, en visueel weet de film ook zeker te overtuigen. Helaas voelt het verhaal net iets te vaak aan als een herhalingsoefening van het genre. De film weet zeker een avond te boeien, maar laat je toch achter met het gevoel dat er meer uit gehaald had kunnen worden.

Jasper Wezenberg