The Brothers Grimm (2005)

Regie: Terry Gilliam | 105 minuten | avontuur, fantasie | Acteurs: Matt Damon, Heath Ledger, Monica Bellucci, Jonathan Pryce, Lena Heady, Peter Stormare, Roger Ashton-Griffiths

De Amerikaanse film ‘The Brothers Grimm’ speelt zich af in het Europa van vlak na de Franse revolutie. Toch is dit niet het Europa zoals wij dat kennen. Eerder is het een Europa zoals Amerikanen het graag zien en zoals het al eerder werd neergezet in een film als ‘Chocolat’. Pittoreske stadjes met een bevolking van simpele zielen die Engels spreken met malle accenten, doorspekt met wat ‘Merde’, ‘Scheisse’ of ‘Maledizione’. Ook de hoofdpersonages kun je geen Europeanen meer noemen. Hoewel ze officieel Jacob und Wilhelm Grimm heten, merk je al snel dat we hier te maken hebben met echte Amerikanen, maar dan in Europese vermomming. En met typisch Amerikaanse namen: Jake and Will. Uit Kassel bij Frankfurt.

Uit alles blijkt dat regiseur Terry Gilliam zich voornamelijk op het Amerikaanse publiek heeft gericht. Jake en Will zijn personages die helemaal voldoen aan het beeld van de moderne Amerikaanse held: dapper, schelms, opofferingsgezind en terugvallend op tegeltjeswijsheden als het echt kritisch dreigt te worden. Daarnaast worden de anti-Franse sentimenten die in het huidige Amerika leven op een tamelijk goedkope wijze uitgeleefd. De Fransen worden voorgesteld als decadente bruten, die hun gevangenen laten martelen en onthoofden en zich daarbij tegoed doen aan culinaire liflafjes die alleen hun Franse magen kunnen verdragen.

Dit alles zou zo erg nog niet zijn als ‘The Brothers Grimm’ tenminste als avonturenfilm voldeed. En daar zit dan het volgende probleem. Gilliam heeft blijkbaar niet kunnen kiezen tussen een avontuurlijke horrorfantasy en een buddyfilm, met als gevolg dat we nu met een ongemakkelijke hybride zitten opgescheept. Het verhaal over de verdwenen maagden en de ijdele koningin heeft absoluut potentie, maar op de momenten dat het spannend dreigt te worden, komen opgelegde flauwiteiten en sentimentele ontboezemingen de boel verzieken. Bovendien vond Gilliam het nodig om allerlei figuren uit de sprookjes van de gebroeders Grimm in dit verhaal te integreren, wat een bijzonder geforceerde indruk maakt.

Het enige dat deze productie dan nog een beetje de moeite waard maakt, zijn de oogverblindende visuals zoals we die al kennen uit Gilliams vroegere werk. De steden, wouden en torens zien er prachtig uit en dat geldt ook voor de dames Bellucci en Heady. De special effects zijn van een bijzonder hoog niveau en ook de stunts ogen spectaculair. Maar toch is dat alles niet voldoende om deze tamelijk slaapverwekkende film van de ondergang te redden. Tegenvaller van de week.

Henny Wouters