The Chaser – Chugyeogja (2008)

Regie: Hong-jin Na | 125 minuten | drama, thriller, misdaad | Acteurs: Yun-seok Kim, Jung-woo Ha, Yeong-hie Seo, Yoo-Jeong Kim, In-gi Jeong, Hyo-ju Park, Bon-woong Ko, Seong-kwang Ha, Jong-goo Lee, Sang-hee Lee, Woo-Jeong Oh, Moo-yeong Yeo

‘The Chaser’ is in een aantal opzichten vergelijkbaar met ‘Memories of Murder’ en een typisch voorbeeld van een thriller afkomstig uit de Koreaanse school. Duister, hard en soms onduidelijk. Ook de bij vlagen briljante humor afgewisseld met dramatisch slechte grappen lijkt tot de stijlkenmerken van de Koreaanse cinema te behoren.

Jung Ho (Yun-seok Kim), pooier en voormalig detective, is geïrriteerd omdat een aantal van zijn meisjes zomaar verdwijnen. Wanneer zijn bedrijfje weer wordt gebeld realiseert hij zich dat dit hetzelfde nummer is als de klant waar hij zijn vermiste meisjes voor het laatst naar toe heeft gestuurd. Jung Ho besluit op onderzoek uit te gaan.

Hong-jin Na maakt in zijn regiedebuut meteen een aantal opmerkelijke keuzes. Hij kiest ervoor om de moordenaar al zeer vroeg in de film in beeld te brengen. Hier zit wel een risico aan verbonden omdat het niet eenvoudig is om de film dan nog anderhalf uur boeiend te houden, maar Hong-jin Na slaagt hierin glansrijk. Ook de keuze van de hoofdpersoon is een gevaarlijke. De hoofdpersoon is namelijk niet sympathiek en de zo vaak aangename identificatie met het belangrijkste personage is dan ook ver te zoeken. Hoewel deze keuze onconventioneel is, is het wel één van de sterkste kanten van de film. Je weet niet goed welke keuzes Jung Ho nu weer zal maken, waardoor het een continue interessante kijkervaring blijft. Dit is voor een groot deel op het conto van Yun-seok Kim te schrijven die een fantastische prestatie neerzet als afgegleden detective. Op een zeer intrigerende manier, maar in mindere mate dan ‘Memories of Murder’, wordt ook het falende sociale systeem van de Koreaanse maatschappij (de politie als marionet) in beeld gebracht. Tragisch wanneer je bedenkt dat door inadequaatheid veel meer slachtoffers vallen dan nodig is.

De beelden van nachtelijk Seoul zijn simpelweg weergaloos, de achtervolgingsscènes evenwel. Misschien lijken ze op het eerste gezicht niet spectaculair, maar dat zijn ze wel degelijk. Op een realistische manier wordt er achter elkaar aangerend, zonder het superman tempo dat zo vaak door Hollywood wordt gepresenteerd. Hijgend en steunend tegen de muur moet na een korte sprint even op adem worden gekomen om vervolgens de achtervolging weer in te zetten.

Helaas zijn een aantal scènes zijn te duister opgenomen waardoor je een groot gedeelte van het gevecht mist of geen hebt idee wie nu eigenlijk wie een klap verkoopt. Het ontbreken vuurwapens, iets waarin Zuid-Koreaanse films wel vaker uitblinken, is een verademing. De gevechten voelen hierdoor intenser aan en het rauwe geweld wekt tegelijk meer afschuw op.

‘The Chaser’ is een prima thriller, maar mist het dramatische aspect waar zijn Koreaanse broers als ‘Oldboy’ en ‘A Bittersweet Life’ in uitblinken, het tragisch gevoelige. Emotioneel wordt het nooit, hoewel er wel diepere lagen als een soort van puzzelstukjes in de film verwerkt zijn. De vraag waarom Jung Ho zo emotioneel betrokken is bij de zoektocht naar één van zijn vermiste meisjes, doet een beroep op de creativiteit van de kijker en vraagt om eigen invulling van het verhaal.

Een prima film die soms aan diepgang mist en daardoor net niet dat beetje extra weet te brengen. Toch is ‘The Chaser’ een uitstekende, duistere en harde thriller met een onconventioneel concept.

Meinte van Egmond