The Crow: City of Angels – The Crow II (1997)

Regie: Tim Pope | 83 minuten | actie, fantasie, horror | Acteurs: Vincent Perez, Mia Kirshner, Iggy Pop, Richard Brooks, Ian Dury, Thuy Trang, Thomas Jane, Vincent Castellanos, Tracey Ellis, Eric Acosta, Beverley Mitchell, Aaron Thell Smith, Alan Gelfant, Shelly Desai, Holley Chant, Kerry Rossall, Reynaldo Duran, Danny Verduzco, Maria Julia Moran, Chino Moreno, Cheng Chi, Stephen Carpenter, Abe Cunningham

‘The Crow’ uit 1994 was al voor de release een culthit. Wat wil je ook als de hoofdrolspeler tijdens de opnames het loodje legt? De schimmige omstandigheden waarin Brandon Lee aan zijn einde kwam, maakten de toch al lugubere sfeer van de film een graadje donkerder. Maar hoe zou er over ‘The Crow’ gedacht worden als Lee niet gestorven was? Zou de Gothic wraakfilm dan nog steeds opgehemeld worden? Waarschijnlijk niet, want ‘The Crow: City Of Angels’ werd door critici en publiek de grond ingeboord, terwijl de sequel amper onderdoet voor het origineel.

In ‘The Crow: City of Angels’ verandert vader Ashe Corven (Perez) in een ondode engel der wrake als een sadistische bende hem en zijn zoontje vermoordt. Ashe is onkwetsbaar dankzij een raaf die hem bijzondere krachten schenkt. Als The Crow brengt de gebroken vader zijn moordenaars één voor één om. Sarah (Kirschner), een tattoo-specialiste, helpt hem de bende uit te roeien.

James O’Barr zag zijn bescheiden stripverhalen uitgroeien tot een groots fenomeen. Na het succes van de eerste verfilming, gaf de auteur groen licht voor een vervolg. Zonder Brandon Lee uiteraard. Voor de sequel werd een nieuw personage bedacht en voor een verse setting gekozen. Toch is er weinig veranderd. ‘The Crow II’ is minstens zo donker als deel een en net zo sfeervol. Regisseur Tim Pope is cameratechnisch niet zo vindingrijk als voorganger Alex Proyas, maar daar heeft hij wat op gevonden. ‘The Crow II’ maakt gebruikt van een uitgewassen kleurfilter wat een smerige, groene gloed oplevert. De film oogt viezig en de morsige ambiance versterkt de desolate ambiance.

De cast is goed op dreef en Perez laat zien goed overweg te kunnen met zijn personage. De Zwitser worstelt een beetje met de Engelse taal en zijn (charmante) Franse accent is duidelijk hoorbaar, maar storend wordt het geen moment. Perez zet Ashe neer als een man met verschillende gemoedstoestanden. Het gevoel van isolatie en alles verterende haat blijft de hoofdrol opeisen, maar Perez is ook niet te beroerd om de macabere humor van zijn personage naar boven te laten komen. Ashe lijdt na zijn dood aan moodswings en dat maakt hem onvoorspelbaar. Ook verluchtigen de emotionele uitbarstingen de duistere sfeer.

In een leuke bijrol is punkrocker Iggy Pop te zien. Hoewel de zanger eigenlijk veel te oud is voor de rol, doet hij het niet slecht. Ook Thomas Jane heeft een grappig bijrolletje als seksueel gefrustreerde gangster. Kirshner doet het niet onaardig als Sarah, maar krijgt te weinig te doen. De romance tussen haar en Ashe had best wat beter uitgediept mogen worden. Nu is de opbloeiende liefde iets te oppervlakkig uitgewerkt. Kirshner ziet er knap uit en heeft ogen waarin zelfs de beste zwemmer kan verzuipen en waarschijnlijk is ze daarom gecast. Het spel van de cast is afwisselend ingetogen en theatraal, maar altijd passend bij de stijl van de film. Uiteraard ontbreekt Gothische romantiek en harde rockmuziek niet in deze tweede film rond de moordende kraai.

‘The Crow: City of Angels’ is een waardige opvolger van het eerste deel. Dat het verhaal weinig bijzonder is en niets nieuws doet, doet niets af van de kwaliteiten van dit tweede deel.

Frank v.d. Ven