The Death of Robin Hood (2026)

Recensie The Death of Robin Hood CinemagazineRegie: Michael Sarnoski | 122 minuten | actie, avontuur, drama | Acteurs: Hugh Jackman, Jodie Comer, Bill Skarsgård, Jade Croot, Katie Breen, Fintan Shevlin, Michael Hanna, Andrew McCracken, Alfie Lawless, Faith Delaney, Noah Jupe, Clive Russell, Amy McElhatton, Maeve Connelly, Maggie Hayes, Richie Wilson, Elijah Ungvary, Murray Bartlett

Velen zullen Robin Hood kennen als de held uit de bekende verhalen. Regisseur Michael Sarnoski, bekend van ‘Pig’ en ‘A Quiet Place: Day One’, laat in ‘The Death of Robin Hood’ een andere versie zien van de welbekende volksheld. Robin Hood is hier geen nobele held die steelt van de rijken om de armen te helpen, maar een gewelddadige man die terugkijkt op een leven vol moord en geweld. 

In het eerste deel van de film is die hardheid direct voelbaar. We zien Robin Hood, gespeeld door Hugh Jackman, door een koud en ruig landschap trekken. Door de koude tinten, de beelden van de uitgestrekte landschappen en het geluid van de harde wind weet Sarnoski de kou bijna voelbaar te maken. Robin krijgt onverwacht bezoek van Little John (Bill Skarsgård), zijn vroegere partner in plunderingen en moord. Samen gaan ze nog één keer op avontuur. Robin is hier de brute moordenaar die hij zelf claimt te zijn. Het geweld is agressief en bloederig.

Wanneer Robin zwaargewond raakt, belandt hij in een afgelegen klooster op een heuvel. Hier begint de rust die gedurende de rest van de film voelbaar blijft. De zon schijnt en de harde wind heeft plaatsgemaakt voor stilte. Het vormt een groot contrast met het gewelddadige eerste halfuur. Robin maakt kennis met de mensen die hier wonen en begint langzaam onderdeel te worden van de gemeenschap. Tegelijkertijd kijkt hij terug op zijn vroegere leven en het zinloze geweld dat daarmee gepaard ging. 

De film is visueel prachtig. De beelden worden daarbij gedragen door een score die goed aansluit bij de sfeer van de film. Waar het eerste deel hard en kil aanvoelt, zorgen het beeld en de muziek later voor een meer ingetogen sfeer tijdens de intieme momenten.

‘The Death or Robin Hood’ is wellicht meer een character study dan een traditionele Robin Hood-film. Ondanks dat Hugh Jackman Robin overtuigend genoeg speelt om een emotionele ontwikkeling van het personage over te brengen, lukt het helaas niet helemaal om ervoor te zorgen dat de kijker daadwerkelijk iets voor Robin gaat voelen. Dit komt waarschijnlijk doordat we hem nooit écht leren kennen naast zijn beeld van een gewelddadige man. Zijn verleden wordt wel duidelijk gemaakt en we zien dat hij zich ontwikkelt naarmate de film vordert, maar daardoor ontstaat niet automatisch een sterke band met het personage. Juist die rustige momenten waarin Robin onderdeel wordt van de gemeenschap zouden hiervoor moeten zorgen, maar die overtuigen niet altijd. 

Michael Sarnoski weet met ‘The Death of Robin Hood’ wel een eigen versie van het bekende verhaal neer te zetten. De film kiest duidelijk voor sfeer en karakter boven actie, met fraaie landschappen, een sterke score en een interessante kijk op de bekende volksheld. De film weet echter niet altijd dezelfde emotionele betrokkenheid op te roepen die de ontwikkeling van Robin nodig heeft. Toch blijft het een sfeervolle en eigenzinnige hervertelling die laat zien dat er met het bekende verhaal nog altijd nieuwe kanten te ontdekken zijn.

Lidwien Birza

Waardering: 3

Bioscooprelease: 3 september 2026