The Evil Dead (1981)

Regie: Sam Raimi | 85 minuten | horror | Acteurs: Bruce Campbell, Ellen Sandweiss, Hal Delrich, Betsy Baker, Sarah York, Bob Dorian, Sam Raimi, Robert G. Tapert

Het debuut van ‘Spider-Man’-regisseur Sam Raimi ‘(The) Evil Dead’ mag met recht één van de engste horrorfilms aller tijden worden genoemd. De film, die samen met zijn twee vervolgen inmiddels de cultstatus heeft aangenomen, zit boordevol vernuftige camerashots, een nagelbijtende soundtrack en knullige maar doeltreffende special effects. De film introduceert grote namen als Joel Coen (van de Coen Brothers) als assistent editor, acteur Bruce Campbell (die later de geweldig biografie schreef: ‘If Chins Could Kill: Confessions of a “B” Movie Actor’) en natuurlijk de regisseur zelf. ‘Evil Dead’ kostte slechts 90.000 dollar, maar werd in 1983 de best verkopende video. In 2003 werd de film opnieuw uitgebracht.

Het enthousiasme waarmee ‘Evil Dead’ is gemaakt spat van het scherm af. Of beter gezegd: het spat het scherm op want de film is zeer bloederig. In één scène zie je het bloed letterlijk over het scherm druipen. Het luttele bedrag dat beschikbaar was voor de film is daarom ook niet af te zien aan de acteerprestaties, het typische Sam Raimi camerawerk of manier van vertellen, dat allemaal bijdraagt aan de ijzingwekkende sfeer en enorme spanningsopbouw. Het gebrek aan geld uit zich echter wel in de special effects en make-up, dat hier en daar niet geloofwaardig overkomt. Maar dat is absoluut niet storend en het zorgt voor een gezonde dosis zelfrelativering. Ditzelfde geldt voor de enkele slapstickachtige momenten in de film. Het is bekend dat Sam Raimi een groot fan van de ‘Three Stooges’ is en dat moest de arme Campbell met een gebroken arm moest bekopen toen hij in ‘Evil Dead 2’ weer eens een aantal meters de lucht in werd gesmeten.

Naast het feit dat ‘Evil Dead’ een spannende en soms doodenge horrorfilm is, die velen geprobeerd hebben te kopiëren, is het ook een zeer gewelddadige film. Hoofden worden afgehakt en ledematen worden afgezaagd. Er is veel, heel veel bloed te zien en de zombies zien er ook niet al te fris uit. Zeker niet het groene spul wat ze uitspugen. De mooiste scène uit ‘Evil Dead’ zit ergens in het midden van de film als Ash (het karakter van Bruce Campbell) alleen in het huis is en zijn angst gevisualiseerd wordt door surrealistische beelden en geaccentueerde geluiden. De camera filmt hem van onder, van boven, schuin en extreem close-up. De klok loopt hier razendsnel terug zodat duidelijk wordt gemaakt dat de nacht eindeloos lang duurt. Ook een angstaanjagend moment is als de camera razendsnel laag over de grond door het bos beweegt richting het huisje. Je weet dat de doden dan wakker zijn en de nachtmerrie elk moment kan beginnen.

Kort samengevat: ‘Evil Dead’ is een succes-story, die net als een recentere horrorhit ‘The Blair Witch Project’ weinig kostte maar veel opleverde. Een absolute must voor de horrorfan, want hiermee begon het allemaal. Zorg ervoor dat je je nagels hebt laten groeien voordat je de bioscoopzaal betreedt; ze zullen gegarandeerd niet meer aan je vingers zitten als de eindcredits over het scherm rollen. En voor de personen met een gevoelige maag: bespaar je de emmer popcorn, tenzij je deze voor andere doeleinden wilt gebruiken.

Menno Kooistra

Waardering: 5

Bioscooprelease: 10 februari 1983