The First Time I Never Met You (2024)

Regie: Eric Kole | 14 minuten | korte film, science fiction | Acteurs: Eric Kole, Renee Bailey, Osy Ikhile, Kamaiyah Oppong | Originele stemmencast: Neferah-Jo Onilude, Victoria Shepherd, Christina Tam

Na het overlijden van zijn vrouw sluit wetenschapper John (Eric Kole) zich op in zijn donkere werkkamer, verdronken in zijn rouw, ver weg van zijn dochter Hope, en enkel omringd door technologie. Zijn wanhoop tracht hij te gebruiken als motivatie voor zijn uitvindingen, en met succes: het lukt hem om de tijd terug te draaien naar de avond van zijn eerste date met Esmé (Renee Bailey). John is verbijsterd als hij haar weer ziet, maar voor haar is deze significantie niet zo vanzelfsprekend: ze kent de man die voor haar staat ten slotte amper. Gaat John zijn uitvinding hem herenigen met zijn vrouw, of blijft hij verlamd door zijn wanhoop?

De radeloosheid van Johns rouw vormt een sterke basis voor de film: het is een schrijnend thema, dat veel potentie met zich meedraagt. De uitvoering laat helaas nog het een en ander liggen: Johns karakter is niet per se overtuigend, waarbij het onduidelijk is of dit aan het acteerwerk ligt of aan de manier waarop het personage is geschreven. Er ontbreekt een zekere gevoeligheid en kwetsbaarheid, wat het geheel helaas minder aangrijpend en meeslepend maakt. De korte duur van de film speelt hier zeker geen rol bij: het scenario en de boodschap die dit uitdraagt zijn erg geschikt voor een korte speeltijd, en worden hierin voldoende uitgewerkt. Het einde biedt daarbij veel om over na te denken, zeker in relatie tot de quote waar de film mee begint: “‘Tis better to have loved and lost than never to have loved at all”. Deze boodschap blijft treffend, ondanks dat de uitwerking van de film dit minder is.

Het sciencefiction-aspect van de film is ook zeer evident aanwezig. Naast dat het scenario gebaseerd is op tijdreizen, komen er veel typische sci-fi elementen kort aan bod: zo zien we aan het begin een computer met veel technische animaties op het scherm, die er heel cool en abstract uitzien, maar inhoudelijk vrij weinig te zeggen hebben. Dit wordt ondersteund door een paars licht, dat schijnbaar afkomstig is van een van Johns uitvindingen, wat ook eigenlijk geen logische verklaring heeft, los van dat het er futuristisch uitziet. Dit is niet per se storend, maar voegt ook niet bijster veel toe.

Ondanks dat de uitvoering op meerdere punten zeker beter had gekund, blijft het concept van ‘The First Time I Never Met You’ indrukwekkend en treffend. Het verhaal werkt goed als korte film, maar de wanhoop die in dit concept verworven zit had hier meer naar voren in mogen komen. Desondanks biedt de boodschap die de film uitdraagt veel om over na te denken, en had deze slechts sterker overgebracht mogen worden.

Sara Goosensen

Waardering: 3