The Flying Deuces (1939)

Regie: A. Edward Sutherland | 69 minuten | komedie | Acteurs: Stan Laurel, Oliver Hardy, Jean Parker, Reginald Gardiner, Jean Del Val, James Finlayson, Charles Middleton, Crane Whitley

In Nederland hebben we het nog wel eens oneerbiedig over de dikke en de dunne als het gaat om Olivier Hardy en Stan Laurel. Maar de twee Amerikaanse acteurs die in de eerste helft van de vorige eeuw furore maakten met hun komische avonturen, stonden aan de wieg van de filmgeschiedenis en hebben daar zodoende grote invloed op uitgeoefend.

De eerste keer dat de twee samen te zien waren, was in ‘The Lucky Dog’ uit 1921. Na 106 korte producties maakten ze tien jaar later met Pardon Us hun eerste lange speelfilm. Vanaf dat moment waren Laurel en Hardy veelvuldig op het witte doek te zien. De altijd norse Hardy en de immer klunzige Laurel werden met hun vaak voorspelbare slapstickhumor wereldberoemd.

‘The Flying Deuces’ is een film uit hun nadagen. In die periode had het duo vaak ruzie met de studiobazen en dat zou in 1940 leiden tot een breuk tussen de twee partijen. Hoewel de productie mede daardoor niet bekend staat als een hoogvlieger, is er voor de liefhebber genoeg te genieten.

Vooral de scène waarin Laurel en Hardy met touwen om hun middel waaraan een steen is vastgeknoopt in de Seine willen springen, leidt tot hilarische taferelen. Moeilijk moet het niet zijn op die manier zelfmoord te plegen. Maar het zouden Laurel en Hardy niet zijn als zelfs de eenvoudigste actie geen problemen oplevert.

Ook de wijze waarop de twee weglopen uit Vreemdelingenlegioen is sterk. Terwijl alle officieren op zoek zijn naar de twee deserteurs om hun op te sluiten en zelfs te laten executeren, lopen Laurel en Hardy op hun gemak door de poort naar buiten: ze zijn zich van geen kwaad bewust.

Maar de critici hebben niet helemaal ongelijk. Tussen de grappen en grollen door valt in ‘The Flying Deuces’ weinig te beleven. Het verhaal dat een noodzakelijk vehikel is voor de humoristische scènes, heeft weinig om het lijf en wordt vaak traag verteld.

Desondanks is elk weerzien met het historische duo een prettige. Ook ‘The Flying Deuces’ staat garant voor een dik uur humor en nostalgie. Laurel en Hardy zijn dan misschien niet in topvorm, maar ook op een mindere dag waren zij hun tijd ver vooruit.

Jeroen Savelkouls