The Good Heart (2009)

Regie: Dagur Kári | 95 minuten | drama | Acteurs: Paul Dano, Brian Cox, Stephanie Szostak, Isild Le Besco, Damian Young, Clark Middleton, Susan Blommaert, Nicolas Bro, Naeem Uzimann, Bill Buell, Edmund Lyndeck, Elissa Middleton, Stephen Henderson, Michael J. Burg, Daniel Raymont, André De Shields

Met ‘The Good Heart’ maakte de in Frankrijk geboren IJslandse regisseur Dagur Kári zijn eerste Engelstalige film. Kári verdiende zijn sporen vooral met arthousefilm ‘Noi Albinoi’ en wellicht heeft deze bekendheid meegeholpen met het feit dat hij voor zijn nieuwe speelfilm een tweetal bekende acteurs Paul Dano (‘Little Miss Sunshine’, ‘There Will Be Blood’) en Brian Cox (‘X-Men 2′, ‘The Ring’) kon casten.

Lucas (Paul Dano) kent niet veel geluk in zijn leven, alles wat hij doet lijkt te mislukken. Dit is niet anders bij zijn zelfmoordpoging. Lucas wordt opgenomen in het ziekenhuis en komt naast Jacques (Brian Cox) te liggen, een überpessimist die een slecht hart heeft. Hoe kan het ook anders dan dat deze twee wonderlijke personen een soort van vriendschap sluiten. Jacques, eigenaar van een café, gaat zelfs zo ver dat hij Lucas uit zijn zwerversbestaan haalt en hem het wel en wee van zijn café, House of Oysters, bijbrengt. Jacques probeert het goede voorbeeld te geven, wat bij hem bestaat uit alles op een zo kil en pessimistisch mogelijke manier te benaderen. Dan wandelt uit het niets de mooie April (Isild Le Besco) binnen, iets wat het leven van Jacques en Lucas danig overhoop zal gooien.

‘The Good Heart’ valt het beste te omschrijven als een tragikomedie. Hoewel, de komische kant lijkt een beetje geforceerd, de grappen zijn eerder oubollig dan echt leuk. Dan blijft het dramatische aspect over, maar ook hier is genoeg op aan te merken. Het drama wordt nooit intens omdat er simpelweg weinig inlevingsvermogen mogelijk is, de film staat te ver van ons af. Paul Dano, die eeuwig en altijd als de slungelige jongen zal overkomen, en nu maar te hopen dat hij na tien jaar castingbeleid niet depressief wordt, is prima in zijn rol als zwijgzame, beetje buitenissige jongeman die geen idee heeft wat het leven eigenlijk is. Hetzelfde geldt voor Brian Cox, zijn acteerwerk is goed en vaak zelfs meer dan dat, maar de opgelegde grappen en pessimisme vanuit het draaiboek komen niet altijd sterk over. Vooral de ommekeer van zijn karakter heeft iets geforceerds, en is daardoor niet geheel geloofwaardig.

Toch is het verhaal boeiend, er gebeurt niet bijster veel maar de heerlijke schemerige sfeer (of laten we een nieuw begrip introduceren: de bruincafésfeer) met overtuigend camerawerk en degelijk (droog) acteerwerk zorgt ervoor dat de film niet aan eentonigheid ten onder gaat.

Wanneer het verouderde hart van Jacques het dreigt te begeven wil de regisseur het allemaal iets te mooi maken, ondanks dat de film absoluut niet melodramatisch is. Een zoete toon die eerder als een bittere nasmaak verwerkt moet worden. Tot slot een vergelijking die bijna niet anders gezien kan worden dan blasfemie. Het einde doet enigszins denken aan de clip ‘Because I am a Girl’ van het populaire Koreaanse damesduo ‘Kiss’. Niet vergelijkbaar of misschien juist een ironisch voorbeeld van de fout die Kári maakt?

‘The Good Heart’ is niet slecht maar beide facetten – komedie en drama – die Kári wil samenvoegen komen niet goed uit de verf. Een goed hart, maar zonder ziel.

Meinte van Egmond