The Housemaid (2025)

Regie: Paul Feig | 132 minuten | drama, thriller | Acteurs: Amanda Seyfried, Sydney Sweeney, Brandon Sklenar, Michele Morrone, Indiana Elle, Don DiPetta, Lamar Baucom-Slaughter, Sarah Cooper, Ellen Tamaki, Elizabeth Perkins, Megan Ferguson, Amanda Joy Erickson, Alaina Surgener, Alexandra Seal, Brian D. Cohen

In de geprivilegieerde wereld van de familie Winchester staat het bewustzijn van hun voorrecht en macht centraal. Wie die privileges niet respecteert, moet de gevolgen dragen. Wat op het eerste gezicht een nobel en rechtvaardig gedachtegoed lijkt, krijgt al snel een duistere ondertoon die zich manifesteert in obsessie en krankzinnigheid. Gebaseerd op de bestseller van Freida McFadden brengt regisseur Paul Feig met ‘The Housemaid’ een thriller die de kijker vanaf de eerste minuut in ongemakkelijkheid brengt.

Millie Calloway (Sydney Sweeney) probeert na haar voorwaardelijke vrijlating uit de gevangenis opnieuw haar weg te vinden in het leven, al blijkt dat met haar verleden allesbehalve eenvoudig. Bij toeval belandt ze bij de rijke Winchester familie, waar ze aan de slag kan als inwonende huishoudhulp. Nina Winchester (Amanda Seyfried) ontvangt haar aanvankelijk met open armen en laat haar meteen thuis voelen, maar al snel blijkt die warmte slechts schijn. Na haar eerste werkdag krijgt Millie al zware verwijten naar haar hoofd geslingerd en moet ze zich voortdurend verontschuldigen voor fouten die ze niet heeft gemaakt. Gelukkig is Andrew Winchester (Brandon Sklenar), de rijke zaakvoerder van een techbedrijf en echtgenoot van Nina, een stuk redelijker en neemt hij haar onder zijn vleugels. Terwijl de roddels van de andere ‘real housewives’ uit Nina’s omgeving blijven circuleren, beginnen de geheimen binnen het huis zich langzaam te ontrafelen en ontdekt Millie uiteindelijk waarom ze werkelijk in dit huis terecht is gekomen.

Het huis vormt een centraal element in het verhaal en wordt op verschillende manieren ingezet om de sfeer te sturen. Aanvankelijk oogt het geromantiseerd: de perfecte symmetrie, de netheid en de ‘old money-uitstraling’ wekken een gevoel van rust en elegantie op. Naarmate de toon van het verhaal kantelt, verandert het huis echter in een beklemmend doolhof, een akelige opeenstapeling van lege kamers die eerder afstand dan veiligheid uitstralen. In deze omgeving van overvloed en macht slaagt Feig erin de kijker op subtiele maar effectieve wijze een groeiend gevoel van ongemak te laten ervaren.

Ook de plot houdt lange tijd een sluimerend mysterie in stand. Al snel voel je dat er iets niet klopt, zonder precies te kunnen aanwijzen wat. Die spanning wordt aanvankelijk in evenwicht gehouden door de complexe connectie tussen Andrew en Millie. Zodra de puzzelstukken echter beginnen samenvallen, wordt de uitkomst steeds duidelijker en lijkt het verhaal onvermijdelijk naar een voorspelbaar eindpunt toe te werken, een punt dat uiteindelijk ook wordt bereikt.

Positief is vooral hoe ‘The Housemaid’ de verwachtingen van de kijker subtiel ondermijnt: hoewel het verhaal voortdurend rond Millie lijkt te draaien, blijkt het uiteindelijk Nina’s verhaal te zijn. Waar Sydney Sweeney haar rol vrij ingetogen en bijna op automatische piloot speelt, weet Amanda Seyfried net te imponeren met een intense, gelaagde vertolking die het emotionele zwaartepunt van de film draagt. Ondanks haar acteerwerk mist ‘The Housemaid’ de nodige diepgang, waardoor de film uiteindelijk niet verder komt dan een stabiel opgebouwd genreverhaal met spanning die eerder gekunsteld en algemeen aanvoelt.

Stef Roefs

Waardering: 3

Bioscooprelease: 25 december 2025