The Idol – L’idole (2002)

Regie: Samantha Lang | 110 minuten | drama | Acteurs: Leelee Sobieski, James Hong, Jean-Paul Roussillon, Jalil Lespert, Marie Loboda, Jany Gastaldi, Liliane Montevecchi, Liliane Rovère, Rémy Roubakha, Esse Lawson, Fred Cacheux, Olivier Augrond    

In een rustig Frans appartementencomplex verandert het leven voor de oude Chinese Zao onmiddellijk als de jonge Australische Sarah de woning tegenover zijn woning intrekt. Sarah blijkt een heel open en direct persoon en verstoort met haar seksuele avonturen de stilte in het pand, tot groot ongenoegen van de medebewoners. Slechts een enkeling lijkt haar komst op prijs te stellen. Met name Zao raakt door de ogenschijnlijk opgewekte Sarah geïntrigeerd, in haar vindt hij precies de jeugdigheid die hem weet te weerhouden van het verzorgingshuis. Anderzijds weet ook Sarah zich aan hem op te trekken. Ze laat zich al snel kennen als een emotioneel wat labiel meisje dat veel problemen heeft waar ze geen antwoord op heeft. Ze probeert een acteercarrière op te bouwen maar blijft steken als doubleur, waardoor ze altijd op de tweede plaats staat. Zo is ook haar liefdesleven, waarin ze een relatie onderhoudt, die eigenlijk alleen om seks lijkt te draaien, met een getrouwde man. Ze speelt met de gedachte aan zelfmoord en is daar direct heel open over tegen Zao. Het is aan Zao om Sarah er weer bovenop te helpen.

In het verhaal is de grootste rol weggelegd voor het acteerwerk en zowel Sobieski en Hong stellen niet teleur. Sobieski is geloofwaardig als de ongelukkige en wat eigenzinnige Sarah en ook Hong is goed gecast als de oude en betrouwbare Zao, die met zijn levenswijsheid precies de persoon is die Sarah kan helpen om haar geluk weer terug te vinden. De chemie tussen beiden is aanwezig.

In ‘The Idol’ wordt een aangename sfeer geschetst. Met het rustige camerawerk en de kalme en vaak nostalgische muziek (waaronder muziek van jazzlegende Django Reinhardt) wordt een sfeer gecreëerd die goed werkt in combinatie met het stille en nogal troosteloze appartementencomplex. Het is een solide ondergrond voor het verhaal, waarin zich op een tamelijk luchtige manier een drama ontwikkelt die goed past in de krachtige, maar nergens overheersende weemoedige sfeer.

Er zijn ook wat kanttekeningen te plaatsen. Zo doet de directe manier waarop Sarah Zao benadert met al haar problemen wat af aan de geloofwaardigheid van de film. Ze begint al bij de tweede ontmoeting te vertellen dat ze het leven niet meer ziet zitten en zelfmoord wil plegen. Ze legt bovendien al meteen zoveel vertrouwen in hem dat de spanning op dit vlak al snel nagenoeg verdwenen is. Hier wordt dan weliswaar door regisseuse Samantha Lang nog een beetje mee gespeeld – zo heeft Sarah nog een enkele inzinking waardoor de vertrouwensband tussen haar en Zao onder druk komt te staan – maar hier buiten blijft alles in feite kalm voortkabbelen. Het sfeertje is prima en het langzame tempo nooit storend, maar echt spannend of aangrijpend wordt het hierdoor nooit.

Ook weet de halfslachtige symboliek, zoals een plotselinge droomscène, niet altijd even sterk te overtuigen en zijn de semi erotische spanning die aan het begin wordt opgebouwd en de seksuele toespelingen die later in de film worden gemaakt vrij zinloos. De film ontwikkelt zich een geheel andere kant op waardoor al snel duidelijk wordt dat dit seksuele element wat misplaatst is. Het zou beter zijn geweest als de regisseuse zich meer had verdiept in de problemen van Sarah, die uiteindelijk nauwelijks uit de verf komen. Daarbij wordt nog kort wat onderhuids verdriet van Zao getoond, maar verdere aandacht is daar ook niet voor.

‘The Idol’ is al met al een rustig en vrij braaf drama dat nergens verveelt maar ook nergens overdondert. Het verhaal grijpt nooit naar de strot en de wat halfvolle aanpak van de persoonlijke dramatiek zorgt achteraf voor een wat onbevredigd gevoel. Het tekent de film, die nergens slecht, maar ook nergens bijzonder wordt. Samantha Lang laat zien dat ze het in zich heeft maar levert met ‘The Idol’ tot dusver een niet meer dan degelijke film af.

David Croese