The Invader – L’Envahisseur (2011)

Regie: Nicolas Provost | 95 minuten | drama | Acteurs: Isaka Sawadogo, Stefania Rocca, Serge Riaboukine, Dieudonné Kabongo, John Flanders, Tibo Vandenborre, Ken Kelountang Ndiaye, Bernard Van Vooren, Jean-Louis Froment, Laurence César, Katsuko Nakamura, Toni d’Antonio, James Kazama, Carole Weyers, Hannelore Knuts, Noureddine Farihi, CinSyla Key, Brahim Waabach, Alexandra Xuereb

De jonge en getalenteerde Belgische filmmaker Nicolas Provost debuteert na vele korte films en video-installaties met zijn eerste speelfilm, ‘The Invader’. De poging is geslaagd te noemen, al zakt de film – die vooral qua stijl doet denken aan Alejandro González Iñárritu’s ‘Biutiful’ – af en toe weg onder de middengrens. Het begin is er, maar Provost moet zich de komende jaren wel telkens opnieuw bewijzen om zich een volleerd maker van langspeelfilms te noemen.

De premisse van de film is uiterst interessant: vanaf het eerste shot zien we Afrikaanse vluchtelingen aanspoelen op een naaktstrand, waarna we een van hen – Amadou – volgen terwijl hij probeert een voet aan de grond te krijgen en wanneer dit mislukt dat wil verhalen op de mensenhandelaren in wiens handen hij is gevallen. Waar dit de synopsis van een der vele wraakfilms zou kunnen zijn, pakt regisseur (en co-scenarist) Provost het anders aan. Hij laat de kant van de vluchteling zien, niet bepaald door woede maar vol moed om het te redden in een wereld die zich op allerlei manieren tegen hem keert. De gevoelens die hij koestert doen oprecht aan, omdat Provost de tijd neemt de mislukkingen te laten zien, al loopt de film hierbij af en toe spaak. Door half een maker van videoprojecties en half van korte films (waarvan hij er tussen 2000 en 2011 maar liefst negentien afleverde) te zijn, lijkt het alsof de regisseur moeite heeft hiertussen te kiezen in zijn eerste grote project. Onevenwichtig is de film te noemen, maar ook gedurfd, stijlvol en vol visie.

‘The Invader’ beleefde zijn première op het filmfestival van Venetië, waar Provost met zijn korte werken eerder al Sundance, San Sebastian, Locarno en Berlijn aandeed. Het is een flinke opmars te noemen van een regisseur die durft te choqueren, en een andere wereld te tonen, maar in zijn poging daartoe niet altijd even sturend is.

Luuk Imhann