The Invisible Ones (2024)

Regie: Martijn Blekendaal | 75 minuten | documentaire

“Een dagje onzichtbaar zijn of vliegen?” Het is een vraag die velen welbekend is. Een vraag om bij weg te dromen. Voor sommige kinderen is het helaas geen kwestie van wegdromen maar bittere noodzaak om zichzelf onzichtbaar te maken. Om uiteenlopende redenen. Speciaal voor hen besloot Martijn Blekendaal een documentaire te maken. Of is het een superheldenfilm?

“Jij hoort hier niet!” begint het. Het zijn woorden die een jongetje naar hem toe slingerde toen hij 9 was. Blekendaal bekeek zichzelf eens goed en besefte dat hij inderdaad anders was als geadopteerde met een andere huidskleur. Hij wenste prompt dat hij onzichtbaar was en begon zich te verschuilen. Achter vrienden en familie. En in stripboeken over superhelden. Toen begon het dagdromen. Wat als een superheld hém zou komen redden? Of – wat als er een superheld zou zijn die alle onzichtbare kinderen kon redden? In deze documentaire besluit hij er zelf een te maken.

In een vuige ondergrondse werkplaats als die van Batman, begint hij samen met een paar vrienden te experimenteren. Korte shots in zwart-wit. Close-ups. Test test test. Hoe zou die superheld er dan uit moeten zien? En welke superkrachten moet hij hebben? Ter inspiratie duikt Blekendaal de filmgeschiedenis in. Met een rustige voice-over, in kinderlijk eenvoudige taal (‘The Invisible Ones’ is geschikt voor kijkers vanaf 6+) pakt hij de kijker bij de hand om samen op onderzoek uit te gaan. Wie was Batman? Waarom was hij een superheld? En Zorro? Of wat dacht je van de onzichtbare man! Qua tempo zit de vaart er goed in, en zonder oppervlakkig te worden weet Blekendaal de aandacht goed vast te houden dankzij de speelse montage.

De verdieping komt pas echt als hij inzoomt op de verhalen van vier andere mensen die zichzelf onzichtbaar moesten maken: De innemende meneer Eljo, de krachtige mevrouw Walvisch, de dappere Mohammed en de nog immer (in de film letterlijk!) onzichtbare Samir. Verschuilen in de oorlog, verstoppen wie je bent vanwege je seksuele geaardheid of jezelf klein maken omdat je opgroeit binnen een gewelddadig gezin. Het is behoorlijk zware kost, maar doordat Blekendaal de verhalen er rustig in zijn eigen woorden overheen voice-overt en qua camerawerk dicht op de mensen blijft, kruipen de verhalen niet onder je huid.

‘The Invisible Ones’ is echt een documentaire voor alle leeftijden geworden, ondanks de volwassenen die de hoofdrol spelen. Misschien wel juist dankzij die volwassenen, want zij laten zien dat je helemaal niet hoeft te kiezen tussen onzichtbaar zijn of vliegen. Het lijkt wel alsof ze zelf superkrachten bezitten! In de loop der tijd hebben ze allemaal het vermogen ontwikkeld om de dingen op een andere manier te bekijken. “Het gaat niet om wat je ziet, het gaat om wat je niet ziet.” En die verbeeldingskracht blijkt onuitputtelijk. En de superheld uit die kelder? Die wordt haast tastbaar. Maar hoe dat precies zit, moet je toch echt voor jezelf gaan zien.

Jonica Hoff


Waardering: 3.5

Speciale vertoning: IDFA 2024
Speciale vertoning: Nederlands Film Festival 2025
Bioscooprelease: 4 september 2025