The Iron Claw (2023)

Recensie The Iron Claw CinemagazineRegie: Sean Durkin | 133 minuten | biografie, drama | Acteurs: Zac Efron, Jeremy Allen White, Harris Dickinson, Holt McCallany, Maura Tierney, Stanley Simons, Lily James, Michael Harney, Aaron Dean Eisenberg, Scott Innes, Kevin Anton, Cazzey Louis Cereghino, Maxwell Friedman, Brady Pierce, Ryan Nemeth, Chad Governale, Jim Gleason, Chavo Guerrero Jr., Leo Franich, Sam Franich, Grady Wilson, Valentine Newcomer, Garrett Hammond, Jullian Dulce Vida, Michael Papajohn, Silas Mason, Devin Imbraguglio, James Beard, Kristina Kingston

Het verhaal van de worstelaarsfamilie Von Erich is misschien wel één van de meest tragische uit de sportgeschiedenis. ‘The Iron Claw’ weet het op een indrukwekkende en emotionele manier te vertellen.

Het leven van de Von Erichs is vol hoge pieken en diepe dalen. Vader Fritz von Erich is een voormalig worstelaar die in zijn sportcarrière nooit zijn ultieme droom heeft weten te verwezenlijken, namelijk wereldkampioen worden. Hij wil dit nu alsnog uit laten komen door één van zijn zoons wereldkampioen te maken. Dit zorgt voor de nodige frictie tussen vader en zijn zoons. Deze lastige familiedynamiek is op een prachtige manier uitgewerkt door regisseur Sean Durkin. In plaats van de gebeurtenissen opeenvolgend te vertellen, bevat de film ook scènes waarin deze moeizame relaties tot uiting komen. Een voorbeeld van zo’n scène is die waarin het gezin samen aan het ontbijten is. Het onderwerp van gesprek is – uiteraard – worstelen en Fritz vindt dat één van zijn kinderen, Mike, meer moet gaan trainen zodat hij sterker wordt en kan gaan worstelen. Vervolgens deelt vader mee wie zijn favoriete zoon is, wie daarna komt, enzovoort. Deze scène geeft perfect weer hoe lastig en ongezond de band tussen Fritz en zijn nageslacht is.

Een ander absoluut hoogtepunt in ‘The Iron Claw’ is de cast. Het ensemble van onder andere Zac Efron, Jeremy Allen White, Harris Dickinson en Holt McCallany laat geen steek vallen en brengt extra diepte aan het verhaal. Vaak wordt dit niet gedaan met woorden of acties, maar met gezichtsuitdrukkingen. Dit geldt vooral voor Efron en White, hun blikken laten regelmatig de pijn en druk zien die ze voelen en die opgelegd wordt door hun vader. Efron is nog nooit zo goed geweest als in deze film en had eigenlijk best een nominatie voor beste acteur bij de Oscars verdiend. White doet niet voor hem onder en laat zien dat hij ook een van de beste acteurs is van de huidige generatie, iets wat hij ook laat zien in de uiterst populaire serie “The Bear”.

Een klein punt van kritiek is het weglaten van één van de broers. In ‘The Iron Claw’ worden vier broers in beeld gebracht: Kevin, Kerry, David en Mike. In het echt was er echter nog een vijfde broer, Chris. Het is echter ergens wel te begrijpen dat er gekozen is om Chris’ al net zo tragische levensgeschiedenis niet mee te nemen in het scenario. Aangezien er al zoveel ongeluk en verdriet was, zou het wellicht te veel geweest zijn nóg meer ellende aan de film toe te voegen, al was het maar omdat ‘The Iron Claw’ dan een nog langere speeltijd zou krijgen. Echter verdient iedereen zijn verhaal en voelt het toch raar dat één van de broers compleet achterwege gelaten is.

Kortom, ‘The Iron Claw’ is een tragische en emotionele film die niemand onberoerd zal laten. Een fenomenale cast, met een uitblinkende Zac Efron, brengt extra diepte aan het verhaal en regisseur Sean Durkin legt door bepaalde scènes tussen de vader en zijn zoons op een prachtige manier de familiedynamiek bloot.

Tom Holtackers

Waardering: 4.5

Speciale vertoning: IFFR 2024
Bioscooprelease: 15 februari 2024