The Karate Kid, Part II (1986)

Regie: John G. Avildsen | 113 minuten | actie, familie, romantiek, sport | Acteurs: Pat Morita, Ralph Macchio, Nobu McCarthy, Tamlyn Tomita, Yuji Okumoto, Danny Kamekona, Joey Miyashima, Charlie Tanimoto, Pat E. Johnson, Bruce Malmuth, Eddie Smith, Martin Kove, Garth Johnson, Brett Johnson, Will Hunt, Evan Malmuth, Arsenio ‘Sonny’ Trinidad, Marc Hayashi, William Zabka, Chad McQueen, Tony O’Dell, Ron Thomas, Rob Garrison

Eigenlijk leek het heiligschennis: een vervolg maken op het succesvolle ‘The Karate Kid’, de film die in 1984 zo’n positieve weerklank vond in het filmliefhebbend publiek. Maar regisseur John G. Avildsen durfde het aan. Frappant eigenlijk, want het regisseren van ‘Rocky II’ (1979) liet hij over aan diens ster, Sylvester Stallone, terwijl hij toch ook zijn steentje heeft bijgedragen aan het succes van die Oscarwinnende film. Dat de sequel niet zonder Ralph Macchio en Pat Morita, de twee hoofdrolspelers uit het eerste deel, kon, is inmiddels bewezen door het belabberde vierde deel, dat zonder Ralph Macchio (die er hier met zijn 24 lentes nog steeds uitziet als puber) werd gedraaid. De kracht van ‘The Karate Kid II’ is dan ook voor een groot deel aan hen te danken.

‘The Karate Kid, Part II’ start met een vrij lange terugblik op de eerste film, maar gaat daarna direct verder waar we Daniel en Mr. Miyagi achterlieten. Na afloop van het door Daniel gewonnen karatetoernooi lopen zij naar Mr. Miyagi’s auto. Wanneer het duo ziet hoe de sadistische Kreese Johnny ervan langs geeft omdat hij van Daniel verloren heeft, en hem zelfs dreigt te wurgen, besluit Mr. Miyagi tussenbeide te komen. De manier waarop hij Kreese een lesje leert, maakt ‘The Karate Kid, Part II’ alleen al het kijken waard (het zou tevens een perfect einde zijn geweest voor de eerste film, maar dat terzijde).

Zes maanden later is Daniel een stuk ongelukkiger dan toen we hem voor het laatst zagen. Niet alleen is zijn relatie met Ali over, omdat zij verliefd werd op een ander, zijn moeder moet voor haar werk naar Fresno, wat betekent dat hij daar zijn zomervakantie moet doorbrengen. Mr. Miyagi vraagt hem te helpen bij het maken van een gastenverblijf. Daniel heeft eerst niet door dat het verblijf voor hem bedoeld is. Mr. Miyagi heeft met zijn moeder overlegd dat Daniel ook wel bij hem mag blijven. Er komt echter een kink in de kabel wanneer Mr. Miyagi een aangetekende brief uit Japan krijgt. Het blijkt dat zijn vader op sterven ligt en de ongeruste Mr. Miyagi neemt zo snel mogelijk het vliegtuig. Vlak voor vertrek komt Daniel ook opdraven: hij heeft zijn spaargeld opgenomen en gaat mee naar Okinawa, Japan. De sensei sputtert eerst wat tegen, maar diep in zijn hart is hij blij met het gezelschap van zijn jonge vriend.

Het is niet verrassend, maar er gaat een hele geschiedenis schuil achter de zelfverzekerdheid van Mr. Miyagi. Hij heeft Okinawa, waar hij opgroeide en door zijn vader tot sensei opgeleid werd, ooit verlaten toen hij niet mocht trouwen met het meisje van zijn dromen. Zij was uitgehuwelijkt aan zijn beste vriend, Sato. Na Mr. Miyagi’s weigering om in een duel op leven en dood uit te maken wie er met Yukie mocht trouwen, keerde hij zijn geboorteland de rug toe. Hoewel het al zo’n veertig jaar geleden is, blijkt Sato het gebeurde nog niet vergeten te zijn, laat staan dat hij het Mr. Miyagi vergeven heeft. Mr. Miyagi blijft echter bij zijn principes en vertikt het om te vechten. Ondertussen botert het ook al niet tussen Daniel en Sato’s neef Chozen.

‘The Karate Kid, Part II’ verwisselt de Amerikaanse locaties voor de Japanse (al werd de film daar niet gedraaid). De sets zijn prachtig. Het is prettig om meer te weten te komen over de sympathieke Mr. Miyagi, maar wel jammer dat Daniels karakterontwikkeling daardoor wat onderbelicht blijft. De hele toevoeging van de Sato verhaallijn doet geforceerd aan, evenals de opbloeiende liefde tussen Kumiko en Daniel, om nog maar te zwijgen over de plotseling opkomende storm, die alleen maar fungeert als middel om de heldhaftigheid van de twee hoofdrolspelers te tonen. De zinderend bedoelde finale is helemaal over de top en ongeloofwaardig. Jammer dat er niet meer aandacht is geschonken aan een verhaal dat wat meer vernieuwend en minder gedwongen was. Maar hoewel ‘The Karate Kid II’ grotendeels een herhaling van zetten is, maar dan in een andere omgeving, is de film dankzij de bijna levensecht overkomende relatie tussen Mr. Miyagi en Daniel en de wijsheid van Mr. Miyagi toch de moeite waard.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 24 juli 1986