The Last Sentence-Dom över död man (2012)

Regie: Jan Troell | 126 minuten | drama | Acteurs: Jesper Christensen, Pernilla August, Ulla Skoog, Björn Granath, Kenneth Milldoff, Lennart Hjulström, Peter Andersson, Birte Heribertson, Lia Boysen, Maria Heiskanen, Johanna Troell, Åsa-Lena Hjelm, Marina Nyström, Lisa Lundqvist

Het leven van Torgny Segerstedt, een Zweeds journalist bekend om zijn campagne tegen het fascistische Duitsland in de tijd van de Tweede Wereldoorlog, lijkt voer voor een boeiende film. In ‘The Last Sentence’ (‘Dom över död man’) wordt dit indrukwekkende verhaal van deze rebelse schrijver echter op geen moment omgezet in een film die zich kan meten aan de gebeurtenissen die zich rond de jaren 40 in Zweden hebben afgespeeld.

Naast het feit dat Torgny (gespeeld door Jesper Christensen) met zijn stukken in de krant bijna eigenhandig zorgt voor een oorlogsverklaring afkomstig uit Nazi-Duitsland, bevat zijn privéleven ook voldoende stof om een interessante film te maken. Vooral de bizarre (openbare) buitenechtelijke relatie met zijn werkgever Maja Forssman (Pernilla August) levert eigenaardige confrontaties op met zijn eigen vrouw en de echtgenote van Maja. Toch kan het enerverende leven van Torgny niet worden omgetoverd tot een even opwindende film.

De minimalistische wijze van filmen zorgen samen met de zwart-wit beelden gek genoeg voor een achterhaald en traag effect op de gebeurtenissen. Hierdoor blijven het verhaal en de personages niet alleen op de vlakte, ook de op zichzelf mooie beelden worden gedegradeerd tot een leeg decor. De kans om de geschiedenis tot leven te brengen wordt volledig gemist, sterker nog, de vlakke weergave van het plot zorgt voor het bagatelliseren van de omvangrijke historie.

Christensen speelt de rol van Torgny erg overtuigend, jammer genoeg is de journalist een onaangenaam persoon waar moeilijk sympathie voor op te wekken is. Het personage past wat dat betreft wel goed bij het gebrek aan diepgang in ‘The Last Sentence’, beide voelen namelijk dof en onpersoonlijk aan.

Regisseur Jan Troell lijkt zich met ‘The Last Sentence’ meer gericht te hebben op het waardig beschrijven van de geschiedenis in plaats van het maken van een film. De kleurloze vertelling van het leven van de Zweedse journalist doet hierdoor meer aan als een beschrijvende documentaire dan als een speelfilm.

Robin Zwaan