The Last Showgirl (2024)

Regie: Gia Coppola | 89 minuten | drama | Acteurs: Pamela Anderson, Brenda Song, Kiernan Shipka, Dave Bautista, Jamie Lee Curtis, Billie Lourd, Linda Montana, John Clofine, Giovani L. DiCandilo, Gypsy Wood, Symone Bradley, Melina Blitz, Eliseo Duque, Jason Schwartzman, Anlly Allen Aguilera, Max Francisco, Alexandria Franklin, Stevie Heptig, Sarah Johnston, Charlotte O’Dowd, Becs O’Hara, Natalia Oliveira, Ferly Prado, Lauren Slouffman, Amber Snow, Sammy Soto

Een belangrijk thema in ‘The Last Showgirl’ is de teloorgang van de grote revues met tientallen danseressen, musici en zangers en zangeressen. Met het variététheater het Lido in Parijs als historisch vertrekpunt werden deze megashows verspreid over de gehele wereld, zo ook in Las Vegas. Daar waren deze spectaculaire optredens jarenlang zeer populair en pasten perfect in het mondaine wereldje van de casino’s en de grote hotels.

Regisseur Gia Coppola, kleinkind van Francis Ford Coppola, komt uit een goed nest van filmliefhebbers en regisseurs. Ze weet haar weg prima te vinden tussen de diverse generaties danseressen die in de film hun personage hebben. Als student al was ze geobsedeerd door het leven in Las Vegas en dat van de bewoners van de stad. Toen het script van Kate Gersten langskwam voor ‘The Last Showgirl’ aarzelde ze dan ook niet. Gersten schreef het script na het zien van de revue “Jubilee” in Las Vegas die daar tussen 1981 en 2016 draaide. Ze interviewde de deelneemsters en deelnemers uit deze revue en in die zin is wat we zien in ‘The Last Showgirl’ gebaseerd op een bestaande geschiedenis. Coppola heeft een ragfijn evenwicht bewerkstelligd tussen de sexualisering van deze danseressen en de maatschappijkritiek die er duidelijk doorheen schijnt.

De fictieve revue Le Razzle Dazzle in ‘The Last Showgirl’ staat voor al die grote shows die een enorme bekendheid kregen. Voor elke Las Vegas-bezoeker bestaat de mogelijkheid om vandaag de dag nog die grote shows te zien. Echter, ook de teloorgang ligt op de loer. De ontwikkeling van modernere voorstellingen, die meer toegespitst zijn op de smaak van het publiek, gaat ten koste van de meer traditionele shows, waarbij danseressen schaars bedekt zijn met kleurige veren en de ‘diamanten’ sieraden, meestentijds bestaande uit kitscherige gekleurde steentjes en klatergoud. Het is in deze context dat we kennismaken met Shelly, de voormalige ster van Le Razzle Dazzle en de spreekwoordelijke moeder van het hele gezelschap. Als oudste is zij degene die de nieuwe meiden opvangt en de weg wijst. Shelly, op briljante wijze vertolkt door Pamela Anderson, voelt ook wel aan dat tien of vijftien toeschouwers in de zaal bij elke voorstelling, de schoorsteen niet kunnen laten roken. Het komt desalniettemin als een schok als bekend wordt dat de eigenaren van de show liever meer circusvoorstellingen willen aanbieden en geen grootschalige shows meer.

De Canadees-Amerikaanse Pamela Anderson (1967) is een echte showgirl geworden in deze rol. Voor haar personage is het podium altijd haar lust en haar leven geweest. Maar nu ze op leeftijd is blijkt al de glamour te zijn verdwenen en blijven eenvoudige vragen open zoals: heeft ze een pensioen, heeft ze recht op sociale zekerheid? Maar ook: wie wil haar nog op het toneel hebben? Het is juist de analogie tussen het filmpersonage en Anderon zelf die de aandacht trekt. Ze heeft met haar filmcarrière lange tijd in een dip gezeten. Het grote publiek kent haar natuurlijk van “Baywatch”, de bekende televisieserie in de eerste helft van de jaren 90 over een groep strandwachten. Daarna was ze te zien in een groot aantal matig gewaardeerde films waarin het toch heel vaak ging over de uiterlijke kenmerken van de personages. In ‘The Last Showgirl’ schudt ze dit hele complex van zich af en laat ze zien wie ze uiteindelijk is: een oudere vrouw voor wie het einde van haar (dans)carrière plotseling voor haar opdoemt. Maar ook: een ervaren en herboren actrice die de wereld aankan.

‘The Last Showgirl’ begint meteen met de meest confronterende scène van de hele film, namelijk die waarin Shelly auditie doet om een nieuwe baan te vinden. Het is meteen duidelijk, ze is misplaatst op dit toneel, de oude glamour is weg, ze heeft geen credits meer op de planken. Ze moet als het ware helemaal vanaf het begin beginnen, en haar concurrenten zijn allemaal veel jongere dames, die veel soepeler zijn en die meestal wel een professionele opleiding hebben gehad in New York of aan de westkust van Amerika. Het resultaat laat zich raden: ze hoeft de auditie niet af te maken. De vernedering is compleet.

Shelly probeert om te gaan met de omstandigheden en steun zoekt bij haar vriendin Annette (prachtige rol van Jamie Lee Curtis (1958)). Deze laatste heeft het dansgezelschap al eerder verlaten en brengt drankjes rond en doet dansjes in één van de casino’s van Vegas. ‘The Last Showgirl’ laat goed zien hoe deze vrouwen worden behandeld. Ze hebben nauwelijks rechten, worden geëxploiteerd en worden zomaar van de ene dag op de andere dag ontslagen. Ondanks het feit dat de floormanager Eddie (Dave Bautista) zijn best doet om het voor de dames dragelijk te maken, kan niet worden verhuld dat zij als overbodige last overboord worden gesmeten als ze op een bepaalde leeftijd niet meer nodig zijn. Het is ontroerend om te zien hoe het gezelschap probeert hiermee om te gaan en toch probeert om de onderlinge verbondenheid vast te houden.

Ook laat de film zien hoe moeilijk het is voor sommige vrouwen in beroepen met een hoge werklast, om naast hun beroepsleven ook tijd vrij te maken voor de opvoeding van hun kinderen. Dat gaat dus ook op voor Shelly die een wanhopige poging doet om met haar dochter Hannah (Billie Lourd) een nieuwe start te maken. Het wordt allemaal op een prachtige manier in beeld gebracht, waarbij het opmerkelijk is dat we niet alleen beelden zien van de “Strip” in Las Vegas, maar ook van minder glamoureuze plekken die de beelden een extra dimensie geven. Er waren 18 dagen nodig om deze film te schieten. Het bescheiden budget van 2 miljoen dollar was genoeg voor een paar dagen Las Vegas en een prima cast. Het is te hopen dat de kijkers naast het uitstekende spel van Pamela Anderson en Jamie Lee Curtis ook zien dat ‘The Last Showgirl’ kritisch is op de hardvochtige manier waarop in deze sector met mensen wordt omgegaan.

Ton IJlstra

Waardering: 4

Bioscooprelease: 10 april 2025