The Life of Chuck (2024)

Regie: Mike Flanagan | 110 minuten | drama, fantasie | Acteurs: Tom Hiddleston, Jacob Tremblay, Benjamin Pajak, Cody Flanagan, Chiwetel Ejiofor, Karen Gillan, Mia Sara, Carl Lumbly, Mark Hamill, David Dastmalchian, Harvey Guillén, Michael Trucco, Q’orianka Kilcher, Matthew Lillard, Rahul Kohli, Violet McGraw, Saidah Arrika Ekulona, The Pocket Queen, Annalise Basso, Andrew Grush, Kate Siegel, Samantha Sloyan, Trinity Jo-Li Bliss, Heather Langenkamp, Amy Biedel, Franklin Ritch, Antonio Raul Garcia, Molly C. Quinn, Lily Lumpkin, Sauriyan Sapkota, Mackenzie Gwaltney, Anne Russell West, Kyler Alan Collvins, Mike Flanagan, Matt Biedel, Nick Offerman, Carla Gugino, Elan Gale, Eric Vespe, Scott Wampler, Hamish Linklater, Axelle Carolyn, Sandra Hess, Alexa Bolter, Lauren LaVera, Mikki Levi, Raymond Garcia

Mike Flanagan is een gevestigde regisseur in het horrorgenre. Hij is het brein achter een viertal miniseries op Netflix, waarvan “The Haunting of Hill House” de bekendste is. Daarnaast staat hij bekend als groot fan van Stephen King. In 2017 bracht hij ‘Gerald’s Game’ tot leven en in 2019 ging hij met ‘Doctor Sleep’ aan de haal. Nu voegt hij daar ‘The Life of Chuck’ aan toe, een kort verhaal van de grootmeester in horrorvertellingen.

‘The Life of Chuck’ is echter geen horrorverhaal en dus ook onontgonnen terrein voor Flanagan. Dat specifieke genre heeft hij zich volledig eigen gemaakt, maar hoe gaat hij om met een verhaal waarin drama de boventoon voert? Een regisseur die een uitstapje maakt en uit zijn comfortzone stapt is prijzenswaardig, maar ook riskant. Kijk naar Ari Aster. Met ‘Hereditary’ en ‘Midsommar’ maakte hij twee geweldig ontvangen horrorfilms, om vervolgens met ‘Beau Is Afraid’ op de proppen te komen. Hiervan wist eigenlijk niemand echt wat het precies was en kun je je afvragen of het de juiste afslag was..

In ‘The Life of Chuck’ volgen we in omgekeerde chronologie het leven van Chuck, zoals de titel al verklapt. We kijken terug op zijn leven en naar alles wat hij teweeg heeft gebracht tijdens zijn tijd op onze aardbol. De mensen die hij heeft ontmoet, de dingen waar hij zo van hield en de manier waarop zijn leven andermans levens heeft beïnvloed. Het klinkt als een vrij simpel plot en is dat in de basis ook, ware het niet dat er een mysterieus scifi-sausje overheen zit. Het verhaal van Chuck is er een waarin hij slechts een radertje in het grote systeem is, net zoals wij dat allemaal zijn.

Als drieluik wordt dit verhaal verpakt in een ambitieuze vertelling die Flanagan weergaloos aanpakt. De manier waarop dit verhaal steeds meer body krijgt is magnifiek. Personages van het begin van de film zijn enerzijds slechts voorbijgangers, maar juist ook mensen die vaker terugkomen. In ons eigen leven ontmoeten we zoveel verschillende mensen, maar spelen we zelf toch echt de hoofdrol. We bepalen zelf de koers van onze levens, zoveel blijkt uit ‘The Life of Chuck.’

Naast de vele existentiële thema’s die de revue passeren, steekt Flanagan zijn liefde voor film als magisch medium niet onder stoelen of banken. Meerdere malen zien we hoe personages kijken naar ‘Singin’ in the Rain’, maar ook andere films komen langs, zowel op beeld als op de achtergrond. Het is bewonderenswaardig dat het ergens voelt als een film die heel veel leentjebuur speelt bij andere films, maar juist ook een unieke vertelling is over de kern van het leven. Muziek en cinematografie worden perfect in elkaar verweven en elke dialoog voelt zinvol, net als het leven.

Op sociale platforms als TikTok of Letterboxd zie je veelvuldig lijstjes met ‘movies that changed my life’ voorbijkomen. De nuchtere persoon die in de pen is gekropen bij deze recensie neemt dit vaak met een korreltje zout. Dit is echter een verhaal om te koesteren en dat misschien niet je leven verandert, maar wel je kijk erop. Dans als jij wil dansen, heb de mensen om je heen lief en doe vooral de dingen die jou als mens gelukkig maken. Dat is de boodschap die je meegegeven wordt.

Het gaat niet om het leven van Chuck, het gaat om onze eigen levens. Het gaat om de wereld die in brand staat en hoe wij als individuen daar moeilijk verandering in kunnen brengen. Het gaat om hoe we soms door de maatschappij worden opgeslokt, terwijl je eigen leven voor jou het belangrijkst is.

Flanagan is cum laude geslaagd voor zijn eerste film in een ander genre dan horror. Dit is een film die het medium overstijgt en je laat reflecteren op je eigen leven. Zonder overdreven sentimenteel te worden, ontroert het. Memorabele feelgoodscènes gaan gepaard met tragische gebeurtenissen. ‘The Life of Chuck’ is een ode aan het leven en een liefdesbrief aan cinema.

Sjoerd Crins

Waardering: 5

Bioscooprelease: 5 juni 2025