The Mean One (2022)

Regie: Steven LaMorte | 93 minuten | komedie, horror | Acteurs: David Howard Thornton, Krystle Martin, Chase Mullins, John Bigham, Erik Baker, Flip Kobler, Amy Schumacher, Tina Van Berk, Saphina Chanadet, Victoria Ippolito, Alexandra Vaughan, Jessie Holder Tourtellotte

Er wordt nogal eens neerbuigend over het horrorgenre gesproken. Alsof het een soort sleazy ticket naar grootse studioproducties is. “Als je een paar gore filmpjes maakt, kom je vanzelf wel onder de aandacht van een grote studiobons”, is het idee. Deze insteek is naast fout ook nog eens idioot. Een goede griezelfilm maken, is keihard werken. Je zult de verwende genrefan moeten trakteren op inventieve kills en een interessante schurk, terwijl je ook aan een goed verteld verhaal en aansprekende held(in) moet denken. Op al deze fronten schiet ‘The Mean One’ van regisseur Steven LaMorte tekort…

In ’The Mean One’ draait het om Cindy (actrice annex stuntvrouw Krystle Martin). Na een gruwelijk trauma in haar jeugd waarbij ze haar moeder tijdens Kerstmis door een monster vermoord ziet worden, blijft ze gebroken achter en verhuist ze. Twintig jaar later keert ze als onderdeel van een therapieprogramma met haar vader terug naar de plek des onheils. Slecht plan, want het monster dat haar moeder doodde, is terug!

LaMorte heeft het zich gemakkelijk gemaakt. Hij bezocht de lokale feestwinkel, kocht een masker van The Grinch en laat dit iconische kinderboekenfenomeen opdraven als de schurk. De acteur in het pak, probeert met zijn weidse gebaren een soort hommage te brengen aan Jim Carrey die het monster in 2000 speelde in een familiefilm. Het eerbetoon aan Carrey komt niet van de grond en het pak oogt zeer goedkoop. Ook de moordpartijen komen niet goed over. De camera schudt als een waanzinnige op en neer en blijft pas stilstaan wanneer een lijk op de grond ligt. Tja…

Hoofdrolspeelster Martin mist charisma en starpower om te blijven boeien. Cindy is een saai en vlak personage met wie weinig gebeurt. Wat rest is een saaie film die vergelijkbaar is met het desastreuze ‘Winnie the Pooh: Blood and Honey’ van Rhys Frake-Waterfield. Een geliefd personage veranderen in een monster en dat concept inzetten als trekpleister, is geniaal bedacht. Slimme marketing! Helaas blijft het bij een leuk idee, want de uitwerking is opnieuw bedenkelijk. Een film maken vereist creativiteit, originaliteit en visie. Al deze elementen missen in ‘The Mean One’.

Frank v.d. Ven

Waardering: 1.5

Bioscooprelease: 6 december 2023