The Mummy: A Lee Cronin Film (2026)
Regie: Lee Cronin | 135 minuten | horror | Acteurs: Jack Reynor, Laia Costa, May Calamawy, Natalie Grace, Shylo Molina, Billie Roy, Veronica Falcón, Hayat Kamille, May Elghety, Emily Mitchell, Husam Chadat, Tim Seyfi, Mark Mitchinson, Gideon Emery, Dean Allen Williams, Gerald Papasian, Hanna Khogali, Jamie Doyle
De Ierse regisseur Lee Cronin is nog niet zo lang bezig, maar heeft blijkbaar zoveel zelfvertrouwen dat hij zijn nieuwste worp deels van zijn naam voorziet. Het is een slimme zet, want zo valt zijn naam direct op en blijft tegelijk hangen. Daarnaast ontstaat er geen verwarring met de franchise rond Brendan Fraser. ‘The Mummy: A Lee Cronin Film’ is een losstaande film die niets met avonturiers en verdoemde geliefden te maken heeft. Deze Ier blikte een naargeestige, gore film in met een onalledaagse mummie.
In ‘The Mummy: A Lee Cronin Film’ draait het om een jong gezin dat in Cairo woont. Als de jongste dochter wordt ontvoerd, gaat het leven door en geven haar ouders en broer de verdwijning een plekje. Acht jaar later duikt de vermiste dochter ineens op. De blijdschap is van korte duur, want er is iets mis met haar. Ze is in een sarcofaag gevonden en is ernstig ondervoed en lijdt aan een huidziekte. Ook verkeert ze in een catatonische staat. Wanneer het gezin het verloren kind weer in huis neemt, blijkt dat ze een verkeerde beslissing hebben genomen…
Het is maar goed dat Cronin zijn naam aan deze film heeft verbonden, want daardoor is het verwachtingspatroon ineens een stuk anders. De Ier heeft zoals gezegd niet veel werk op zijn naam staan, maar wát hij maakte valt in de smaak bij genrefans. ‘Evil Dead Rise’ was bijvoorbeeld een ongekend harde en gore griezelfilm. Ook deze mummiefilm biedt soortgelijk vermaak. Cronin pakt uit met een paar uiterst smerige scènes waarin onder meer flarden huid de hoofdrol opeisen.
Naast een paar gore fragmenten biedt deze film ook vrij degelijk acteerwerk, een aardige soundtrack en een vrij originele insteek. ‘The Mummy: A Lee Cronin Film’ lijkt meer op ‘The Exorcist’ dan op een slasher. Helaas lijdt deze film aan een euvel waar meer Hollywoodproducties mee kampen: een te lange speelduur. Deze film had veel korter gekund, zodat het momentum bewaard blijft. Nu zakt de spanningsboog regelmatig in, omdat er weer een overbodig zijplot opgegooid moet worden. Juist in zo’n bloederige film zou je verwachten dat snijden geen probleem zou moeten zijn…
Frank v.d. Ven
Waardering: 3
Bioscooprelease: 16 april 2026