The Naked Gun (2025)

Regie: Akiva Schaffer | 85 minuten | actie, komedie, misdaad | Acteurs: Liam Neeson, Pamela Anderson, Paul Walter Hauser, Danny Huston, CCH Pounder, Kevin Durand, Liza Koshy, Eddie Yu, Michael Beasley, Moses Jones, Chase Steven Anderson, Cody Rhodes, Busta Rhymes, Eddie DuPriestCarl Gilliard, Elliott Grey, WIlbur Fitzgerald, Jon Anik

Hoe breng je een legendarische slapstickreeks als ‘The Naked Gun’ terug tot leven, dertig jaar nadat Frank Drebin zijn laatste flauwe woordgrap maakte? In een filmklimaat waar reboots op het randje van oververzadiging balanceren, komt deze nieuwe poging met de nodige scepsis binnen. Is het een eerbetoon aan het origineel, een goedkope imitatie, of weet het iets nieuws toe te voegen aan de klassieke chaos van absurd politiegeweld, kromme logica en dodelijk droge oneliners?

Liam Neeson speelt Frank Drebin Jr., de zoon van Leslie Nielsens legendarische personage. In een verhaal zo dun als een A4’tje moet hij een P.L.O.T.-device in handen zien te krijgen voordat slechterik van de week, en tevens miljardair, Richard Crane (Danny Huston) ermee aan de haal gaat. Met behulp van Beth Davenport, die na de moord op haar broer nog een appeltje te schillen heeft met Crane, raakt Drebin verstikt in een web van dood, verderf en… woordgrappen.

‘The Naked Gun: From the Files of Police Squad!’ heeft inmiddels een status van legendarische proporties bereikt. Met een ongekende grappendichtheid en een gortdroge Nielsen in absolute topvorm werd de film een blauwdruk voor absurde komedie, waarbij elke scène diende als opmaat voor het volgende geniale misverstand of woordspel. Heel wat om tegenop te boksen voor Neeson, Anderson en schrijver en regisseur Akiva Schaffer. Kan ‘The Naked Gun’ iets van de magie van het origineel vangen? Niet helemaal, al hangt de geur van nostalgie er nog altijd bij als die van een verse donut in een politiebureau.

‘The Naked Gun’ is wat humor betreft wisselvallig. De woordgrappen vliegen je af en toe om de oren, maar die momenten worden afgewisseld met lange periodes waarin één en dezelfde grap te lang wordt doorgezet. Een bijna vijf minuten durende montage waarin Drebin Jr. en Beth worstelen met een tot leven gekomen sneeuwpop voelt meer als een sketch uit een foute kerstspecial dan als een filmgrap. Ook de scène waarin Drebin Jr. bodycam-beelden laat zien, duurt een eeuwigheid, met een punchline die zo matig is dat je spontaan begint te verlangen naar een ba-dum-tss. Waar het origineel ook in uitblonk, waren de grappen die zich op de achtergrond afspeelden: grollen die in de sets zaten verwerkt en die elke kijkervaring weer anders maakten. ‘The Naked Gun’ kan het tempo en de grappendichtheid van het origineel simpelweg niet bijbenen.

Neesons optreden is alleraardigst. De voormalige actieheld, die zichzelf in films als ‘Taken’ toch net iets te serieus nam, gebruikt hier juist zijn gravitas als komisch wapen: hoe droger zijn delivery, hoe harder de grap aankomt. Maar hij probeert net iets te gretig om de humor te laten landen. Nielsen speelde Drebin met een onaantastbare ernst, alsof hij écht dacht dat hij in een serieuze politiefilm zat, en juist dat maakte het zo onweerstaanbaar grappig. Neeson daarentegen lijkt zich voortdurend bewust van de flauwigheid om hem heen. Zijn timing is degelijk en zijn deadpan blijft bewonderenswaardig, maar het voelt iets te aangezet, alsof hij de komische beat steeds nét iets te duidelijk markeert. Het spel is vakkundig, maar mist de achteloze vanzelfsprekendheid die Nielsen zo onweerstaanbaar maakte.

‘The Naked Gun’ haalt het niet bij het origineel, maar voelt gelukkig niet als een zielloze reboot. De makers weten waar de charme zat: in flauwe grappen, domme situaties en personages die alles doodserieus nemen. Niet elke grap werkt, sommige scènes duren te lang en Neeson is geen Nielsen, maar hij doet verrassend goed mee. Het is soms melig, soms wat geforceerd, maar vaak ook gewoon erg grappig. Voor wie houdt van droge onzin met een groot hart valt hier genoeg te lachen. Het is niet altijd raak, maar vaak genoeg om je met een glimlach achter te laten.

Jelco Leijs

Waardering: 3

Bioscooprelease: 31 juli 2025