The Paradine Case (1947)

Regie: Alfred Hitchcock | 110 minuten | misdaad, drama, romantiek, thriller | Acteurs: Gregory Peck, Alida Valli, Charles Laughton, Charles Coburn, Ethel Barrymore, Louis Jourdan, Leo G. Carroll, Joan Tetzel, Isobel Elsom, Patrick Aherne, Ann Todd, Gilbert Allen, Leonard Carey, Elspeth Dudgeon, James Fairfax

Eind jaren dertig was Hitchcock te groot geworden voor zijn vaderland Groot-Brittannië. Hollywood wilde de succesvolle regisseur hebben en in 1940 ging Hitch in zee met producent David O. Selznick. Er werd een contract getekend voor zeven jaar en hoewel de twee het van meet af aan niet met elkaar konden vinden, regen ze aanvankelijk de successen aaneen met klassiekers als ‘Rebecca’ (1940), ‘Suspicion’ (1941), ‘Shadow of a Doubt’ (1943) en ‘Notorious’ (1946). Maar de onderlinge ergernissen groeiden. De eigenzinnige Hitchcock kon er maar moeilijk mee omgaan dat in Hollywood de studio’s alle macht hadden en eiste artistieke vrijheid. En ook al had de regisseur vanwege zijn successen en reputatie meer macht dan veel anderen, het gebeurde geregeld dat de gehele film, buiten zijn medeweten om, werd gehermonteerd. Geen wonder dat Hitchcock, nadat zijn contract met Selznick was afgelopen, zijn eigen productiemaatschappij oprichtte.

De laatste film die Hitchcock en Selznick samen maakten was ‘The Paradine Case’ uit 1947. Een productie die niet van een leien dakje verliep. De gewenste hoofdrolspeelster – Hitch wilde Ingrid Bergman, Selznick Greta Garbo – sloeg het aanbod af. In plaats daarvan kreeg de veelbelovende, maar volstrekt onbekende Italiaanse Alida Valli de hoofdrol. Ook Hitchcocks eerste keuze voor de mannelijke hoofdrol, Laurence Olivier, ging niet door, omdat Selznick met alle geweld Gregory Peck wilde. En zo waren er ook argumenten over alle andere facetten van de film. Aangezien Selznick meer macht had, gaf zijn stem in vrijwel alle gevallen de doorslag. Het gevolg daarvan is dat ‘The Paradine Case’ niet voor honderd procent aan de verwachtingen voldoet. Niet aan die van Hitchcock en niet aan die van het publiek.
‘The Paradine Case’ is gebaseerd op een roman van Robert Hitchens en is meer een melodrama dan een karakteristieke Hitchcock-thriller. Maddalena Anna Paradine (Alida Valli), een mysterieuze buitenlandse vrouw, wordt ervan verdacht haar veel oudere, steenrijke en blinde echtgenoot, een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog, te hebben omgebracht. Simon Flaquer (Charles Coburn), de advocaat van de familie, schakelt de ambitieuze Tony Keane (Gregory Peck) in om de verdachte te verdedigen. Maar als hij eenmaal oog in oog staat met de beeldschone Maddalena, raakt Tony in de ban van haar. Prompt is hij vergeten dat hij al jaren getrouwd is met zijn vrouw Gay (Ann Todd). In zijn blinde verliefdheid probeert hij bediende André Latour (Louis Jourdan) voor de moord te laten opdraaien. Om anderen daarvan te overtuigen, zet Tony zijn reputatie als topadvocaat op het spel. Eenmaal in de rechtbank blijkt zijn nieuwe liefde niet zo onschuldig als ze eruit ziet en heeft Tony niet alleen zijn huwelijk maar ook het leven van de bediende op het spel te hebben gezet. Maar tegen de vlijmscherpe rechter Horfield (Charles Laughton) is het niet eenvoudig om je fouten recht te trekken.

Hoewel de acteurs niet Hitchcocks eerste keuzes waren, zetten ze hun beste beentje voor om er toch wat van maken. Met name Laughton en Coburn zijn altijd een feest om naar te kijken. Peck blijft wat vlak in zijn rol, maar het is goed voor te stellen dat hij door de schoonheid van de mooie Alida Valli van slag raakt. Ook Ann Todd komt goed voor de dag. Het acteerwerk is dan ook niet waar de kijker bij ‘The Paradine Case’ over struikelt; het is eerder het script dat door zijn onevenwichtigheid niet helemaal goed uit de verf komt. De film komt maar magertjes op gang, waardoor het even doorzetten is om je aandacht erbij te houden. Pas vanaf de scènes in de rechtbank begint het echte vuurwerk; hier haalt Hitchcock bijna het niveau dat we van hem mogen verwachten. Fijn pluspunt is overigens de mooie soundtrack van Franz Waxman. ‘The Paradine Case’ is zeker niet het beste werk van Hitchcock, maar vooral vanwege de sterke rechtbankscènes wél de moeite waard, zeker voor iedereen die zich liefhebber van de Master of Suspense noemt.

Patricia Smagge