The Piper (2023)

Recensie The Piper CinemagazineRegie: Erlingur Thoroddsen | 96 minuten | horror, muziek | Acteurs: Julian Sands, Charlotte Hope, Kate Nichols, Pippa Winslow, Oliver Savell, Alexis Rodney, Philipp Christopher, Louise Gold, Salomé Chandler, Boyan Anev, Aoibhe O’Flanagan

Er wordt gezegd dat alle verhalen al een keer zijn verteld. Zo is er een Duits volksverhaal waarbij op 26 juni 1284, in de stad Hamelen, 130 kinderen van de een op de andere dag zijn verdwenen. Dit verhaal is door de gebroeders Grimm als een sprookje in hun verzameling opgenomen waarbij de kinderverdwijning toe te wijzen was aan een mysterieuze man in kleurrijke kleding. ‘The Piper’, geschreven en geregisseerd door Erlingur Thoroddsen (bekend van de horrorfilm ‘Child Eater’) is een horrorversie van het verhaal, maar dan in de huidige tijd en in een andere context. Alhoewel ‘The Piper’ een leuk verhaal is, zijn de scenes slordig in elkaar gezet, is het acteerwerk niet echt om naar huis over te schrijven en zijn de dialogen vervelend simpel.

Toen Katharine jong was, had ze in Duitsland een symfonie geschreven, geïnspireerd door Duitse legendes en sages. Toen dit stuk, in Amerika, voor het eerst werd uitgevoerd vatte de zaal vlam en stierven veel mensen, waarvan de meesten kinderen waren. Het verhaal begint waar de dirigent, Gustafson, Katherine onder druk zet om de ‘Symfonie voor kinderen’ beschikbaar te stellen voor het orkest. Hij wil deze laten uitvoeren op een 50-jarige jubileumfeest voor fondsenwervers. Maar Katharine weigert het vanwege de sinistere associaties met het stuk. Wanneer ze de symfonie probeert te vernietigen gaat het niet helemaal goed. Het lukt Gustafson om een ambitieus orkestlid, Mel, de protagonist, zo ver te krijgen om Katharine’s symfonie voor hem te brengen. Mel, die hierin een kans ziet voor een carrièreboost, stemt in.

Het mooie van het verhaal is eigenlijk te vinden in het sprookje waar het op is gebaseerd. In eerste instantie lijkt wraak het duidelijke thema. Echter, een langere overpeinzing onthult dat wraak alleen maar het gevolg is van een dieperliggende oorzaak. Het meeste kwaad in de wereld heeft de oorsprong in het menselijk hart. Ook hier is het de schijnbare goedheid van de mens die een vervorming veroorzaakt, waarbij onschuldigen het slachtoffer worden. Het is jammer dat de film deze diepere laag niet aanraakt en het aan de kijker heeft overgelaten deze te bedenken.

Vanwege de combinatie van de soundtrack en de cinematografie, ziet de film er een beetje goedkoop uit. Er worden ook keuzes gemaakt die je niet meer verwacht bij hedendaagse horrorfilms. Zo is er ineens mist aanwezig die er vervelend kunstmatig uitziet, is het ineens donker waar het eerst ’s middags was of start de auto niet op de kritische momenten. Dit hebben we al zo vaak gezien dat het de spanning eerder afbreekt dan opbouwt. De special effects zijn in verhouding tot de kwaliteit van de film redelijk. Wellicht is dit meer toe te schrijven aan de digitale technieken die we heden ten dage tot onze beschikking hebben.

Ook de acteerprestaties laten echt te wensen over. De hoofdrolspeelster Charlotte Hope, als Mel, acteert alsof ze ook in zichzelf twijfelt in de vertolking van de emotionele extremen zoals deze absoluut noodzakelijk zijn in horrorfilms. Zelfs Julian Sands (R.I.P.), als Gustafson, die toch een respectabele repertoire heeft opgebouwd, is hier een eendimensionaal personage die steeds houterig staat te gillen en te dreigen. Aan de andere kant, een horrorfilm met weinig budget zal geen A-list acteurs aantrekken. Als onbekende schrijver en regisseur moet je ergens beginnen en wellicht zijn deze film de eerste kinderstappen die uiteindelijk leiden tot tranen van geluk in Cannes.

‘The Piper’ is best een goed verhaal waarvan de uitvoering niet echt is gelukt. De karakters zijn zo saai als snot, de goedkope horror-tropes zijn lauw en het acteerwerk flets. De film is goed voor een avondje TV wanneer je bewegende beelden op de achtergrond nodig hebt. Laten we hopen dat deze film niks anders is dan de geboortekreten van een nog ontwikkelende regisseur. Wie weet zien we in de toekomst beter werk van Erlingur Thoroddsen.

Gerold Kort

Waardering: 2

Bioscooprelease: 25 januari 2024
VOD-release: 2 augustus 2024 (Netflix)