The Place (2017)

Recensie The Place CinemagazineRegie: Paolo Genovese | 105 minuten | drama | Acteurs: Valerio Mastandrea, Marco Giallini, Alessandro Borghi, Silvio Muccino, Alba Rohrwacher, Vittoria Puccini, Sabrina Ferilli, Silvia D’Amico, Rocco Papaleo, Giulia Lazzarini, Vinicio Marchioni, Marianne Mirage

De man ontvangt zijn klanten ergens achterin café-restaurant The Place. Dit moderne etablissement is een soort Europese variatie op de Amerikaanse diner. De man achterin de zaak helpt zijn klanten gelukkig te worden. Zij vertellen hem waar het hen aan ontbreekt en dan vertelt hij dat hij kan helpen, mits de klanten een opdracht tot een goed einde brengen. Zo is er een oudere vrouw die graag wil dat haar echtgenoot geneest van Alzheimer. De man zegt dat hij daarvoor kan zorgen. Het enige wat de vrouw daarvoor hoeft te doen is een bom te laten ontploffen in een restaurant.

Zo begint de Italiaanse speelfilm ‘The Place’, gebaseerd op de Amerikaanse televisieserie ‘The Booth at the End’. Daarna blijven we 1 uur en 45 minuten op diezelfde locatie. ‘The Place’ bestaat volledig uit de verhalen die de klanten aan de man vertellen en de vragen die de man hen stelt. Hoewel hij geen psycholoog is, noch advocaat, therapeut of journalist, toch schrijft hij alles op in zijn notitieboekje. Het is niet zo dat we steeds nieuwe klanten zien, maar een stuk of tien klanten die steeds terugkomen en de man op de hoogte stellen van de voortgang van hun opdracht.

Om dit originele maar o zo riskante concept tot een goed einde te brengen heb je twee dingen nodig: geweldige verhalen en dito acteurs. In beide opzichten slaagt ‘The Place’ met hoogste lof. Over de verhalen gaan we niks verklappen, maar de opdrachten die de klanten krijgen zijn vaak net zo extreem als de vrouw die een bom moet laten ontploffen. Dat zij dat moet doen komt niet voort uit terroristische of misdadige motieven, maar uit iets heel anders. Al gauw blijkt dat de opdrachten zijn bedoeld om de klanten echt verder te helpen. En om het nog wat spannender te maken blijkt na verloop van tijd dat sommige opdrachten elkaar dwarszitten of in elkaars verlengde liggen.

De acteurs, die hier min of meer optreden als verhalenvertellers, doen het allemaal perfect. Met de geweldige Alba Rohrbacher voorop, als non die haar God wil terugvinden. Maar ook Silvia d’Amico zet een heerlijke rol neer als de energieke en aandoenlijke Martina. Valerio Mastandrea speelt de man achterin het café met een mix van empathie, zakelijkheid en eerlijkheid. Wie hij is weet verder niemand, maar langzaam maar zeker krijgen we wel een idee in welke richting we moeten zoeken.

Zou het in ‘The Place’ alleen om de verhalen gaan, dan hadden we al een prachtfilm te pakken. Maar onder die verhalen ontwaren we de ware onderwerpen van ‘The Place’, het streven naar geluk en liefde, de acceptatie van het onherroepelijke, de onmogelijke dilemma’s waarvoor we ons soms geplaatst zien. En dat alles geserveerd met humor, geweldige dialogen, alledaagse wijsheid en originele invallen. En ook nog binnen een onmogelijk concept. Hoe de makers dit in hemelsnaam voor elkaar hebben gekregen? Misschien weet de man achterin het café het antwoord.

Henny Wouters

Waardering: 4.5

Bioscooprelease: 12 juli 2018