The Quiet American (2002)

Regie: Phillip Noyce | 101 minuten | drama, oorlog, romantiek, thriller | Acteurs: Michael Caine, Brendan Fraser, Do Thi Hai Yen, Rade Serbedzija, Tzi Ma, Robert Stanton, Holmes Osborne, Quang Hai, Ferdinand Hoang    

De Australische regisseur Phillip Noyce wachtte een dankbare taak toen hij aan het begin van het nieuwe millennium ‘The Quiet American’ verfilmde. Deze roman van Graham Greene herbergt alle ingrediënten voor een spannende en gelaagde film. Daarnaast was de enige bewerking van de roman (uit 1958) niet erg geslaagd, dus makkelijk te overtreffen. Het enige waarmee Noyce geen rekening kon houden, was de nasleep van 9/11. De Amerikanen besloten van pure paniek dat deze film voorlopig maar even op de plank moest blijven. Wie ‘The Quiet American’ nu bekijkt kan alleen maar gissen naar de reden hiervan.

‘The Quiet American’ heeft niets te maken met Amerikaanse naïviteit of bemoeizucht. Het verhaal gaat over de ingewikkelde driehoeksverhouding tussen een oudere Engelse journalist, zijn jeugdige Vietnamese minnares en een jonge Amerikaan. De film boort allerlei tijdloze motieven aan: jaloezie, vriendschap, loyaliteit, liefde, offers en schuld. Voor wie wat minder is gediend van diepgang is er nog altijd de spannende plot over buitenlandse inmenging in een koloniale oorlog. De vertelling is van zichzelf al zo sterk dat een getrouwe verfilming eigenlijk niet kan mislukken. Maar Noyce en zijn crew deden meer dan dat.

Cameraman Christopher Doyle zorgde voor een oogverblindend Vietnam en de muziek van Craig Armstrong werkt mee aan de broeierige sfeer. Het tempo is bedachtzaam, maar dat is volledig in de geest van het verhaal. Waar in de eerdere adaptatie de casting een groot probleem bleek, daar hebben we hier met een topensemble te maken. Michael Caine zet een overtuigende Fowler neer en Brendan Fraser is geknipt voor de rol van Pyle. Waar in de vroegere film de Vietnamese Phuong werd gespeeld door een volbloed Italiaanse, daar is de bloedmooie Do Thi Hai Yen hier veel beter op haar plaats, al is zij toch de zwakste schakel in het geheel.

Tel je alles bij elkaar op, dan is deze verfilming van ‘The Quiet American’ bijna van hetzelfde hoge niveau als de roman. Alleen af te raden aan Michael Caine-haters en aan hen die overal een anti-Amerikaanse boodschap in vermoeden. Voor iedere andere filmliefhebber is deze bewerking een absolute aanrader.

Henny Wouters