The Rescuers Down Under – De Reddertjes in Kangoeroeland (1990)

Regie: Hendel Butoy, Mike Gabriel | 74 minuten | komedie, animatie, familie, avontuur | Originele stemmencast: Bob Newhart, Eva Gabor, John Candy, Tristan Rogers, Adam Ryen, George C. Scott, Wayne Robson, Douglas Seale, Frank Welker, Bernard Fox, Peter Firth, Billy Barty, Ed Gilbert, Carla Meyer, Russi Taylor, Peter Greenwood | Nederlandse stemmencast: Jules Royaards, Corry van der Linden, Frits Lambrechts, Coen van Vrijberghe de Coningh, Maarten Veerman, Jan Anne Drenth

Walt Disney is altijd al gecharmeerd geweest van muizen. In diverse Disney classics komen deze kleine wezentjes met hun lange staarten voor. Denk bijvoorbeeld aan Gus en Jaq uit ‘Cinderella’, die toch een belangrijk onderdeel uitmaken van het verhaal. Mickey en Minnie Mouse mogen dan wel Disney’s bekendste muizen zijn, met ‘De Reddertjes’ creëerde Disney een stel muizen met een hogere aaibaarheidsfactor dan de muis met de beroemde oren. In ‘De Reddertjes’ (1977) redden muizen Bernard en Miss Bianca een klein weesmeisje, Penny, die ontvoerd werd door Medusa. Met hun slimme en daadkrachtige optreden wisten deze twee kleine schepseltjes het meisje uit de handen van de boosaardige vrouw te bevrijden. Dertien jaar later brengt Disney voor het eerst een vervolg op een succesvolle film uit in de bioscopen, getiteld ‘The Rescuers Down Under’of ‘De Reddertjes in Kangoeroeland’.

Australië is zonder meer een prachtig land, met een geweldige rijkdom aan flora en fauna. Deze indrukwekkende omgeving leent zich prima om in een animatiefilm te verwerken en de tekenaars van Disney hebben dit dan ook vol overgave en enthousiasme op het scherm overgebracht. De animaties zien er fantastisch uit, rijk aan detail en fraaie kleuren. In deze film wordt gebruik gemaakt van ‘ouderwetse’ 2-D animaties, maar ook van CGI. Deze techniek stond ten tijde van het produceren van de film nog in de kinderschoenen, maar toch is Disney er in geslaagd de mogelijkheden goed uit te buiten. Vooral in de scènes waar Cody op de rug van de adelaar Marahute vliegt zijn adembenemend. Je zou bijna willen dat je het Australische landschap zelf op die manier zou mogen bekijken.

Het jongetje Cody is vertederend en aandoenlijk, met zijn dierenliefde die tot het uiterste gaat. De adelaar Marahute is een prachtig dier, waarvan je alleen maar diep onder de indruk kan zijn. De scène waarin de twee met elkaar kennismaken, na de redding van Cody, is hartverwarmend. De stroper Percival McLeach met zijn hagedis Joanna als komische sidekick is heerlijk gemeen en, alhoewel hij niet de ultieme Disneyschurk is, krijg je als kijker direct zin hem in een ravijn te donderen. Jammer alleen is dat zowel Cody als McLeach geen Australisch accent hebben, dat zou de geloofwaardigheid van de film wel verhoogd hebben.

En dan de muizen… Bernard en Miss Bianca doen hun intrede pas na zo’n twintig minuten, maar zodra ze op het scherm verschijnen is het alsof ze nooit zijn weggeweest. De stemmen van de schuchtere Bernard en de mooie, elegante Miss Bianca zijn in deze film ook weer ingesproken door Bob Newhart en Eva Gabor. De steeds mislukkende pogingen van Bernard om Bianca ten huwelijk te vragen lopen als een rode draad door de film en zijn erg lief. De stoere kangaroomuis Jake, die ook wel van Bianca gecharmeerd is, is een leuk karakter, die bij Bernard jaloezie oproept. Bernard’s emoties zijn prima in beeld gebracht en heel herkenbaar. Af en toe vergeet je dat je naar een stel getekende muizen zit te kijken, zo ga je mee in het verhaal.

Tenslotte wordt de humor in de film vooral gebracht door Wilbur, de albatros (ingesproken door de legendarische komiek John Candy). Ook de uitbraakpoging van Frank, de kraaghagedis, is hilarisch. Het is een grappig karakter, waarvan je kunt betreuren dat hij geen grotere rol heeft.

‘The Rescuers Down Under’ heeft precies de juiste combinatie van spanning, avontuur, humor en emotie en is een feest om te kijken. Met recht mag deze eerste Disney-sequel een Disney classic genoemd worden.

Monica Meijer