The Rivals of Amziah King (2025)
Regie: Andrew Patterson | 131 minuten | misdaad, drama, thriller | Acteurs: Matthew McConaughey, Angelina LookingGlass, Jake Horowitz, Scott Shepherd, Rob Morgan, Tony Revolori, Kurt Russell, Cole Sprouse, Owen Teague, Catherine Dyer, Sandra Ellis Lafferty, Jason Davis, Harrison Stone, Bruce Davis, Derrick Goodman Jr., Sharon Blackwood, Leslie Sides, Chip Carriere
Dit is geen film. Dit is een ode, vermomd als misdaadthriller. Een ode aan Oklahoma. Een ode aan Bluegrass. Aan bijen. En aan Matthew McConaughey himself. Want man oh man wat maakt die vent er weer een episch huzarenstukje van. Maar ook nieuwkomer Angelina LookingGlass brengt het er niet onverdienstelijk vanaf. Beurtelings dragen ze de film op hun schouders, elk met hun eigen energie, die regisseur Andrew Patterson nauwgezet in beeld weet te vangen. Een visueel hoogstandje is het. Om je vingers bij af te likken.
De toon wordt meteen gezet bij aanvang van de film. Met de nodige close-ups, slowmo’s en glitches worden we diepdonker Amerika ingetrokken. Setting: een aftands benzinestation. Vliegen die tegen een gloeiende TL-balk aan tikken. Een verveeld kassameisje. Grote pick-ups van waaruit instrumenten getrokken worden om samen een potje muziek te maken. Matthew McConaughey in de lead, als Amziah King. Het camerawerk houdt de aandacht er lekker bij, tot het tafereeltje verstoord wordt door de komst van politie. Ze komen voor Amziah. Ze hebben een batch gestolen honing onderschept en zijn benieuwd of hij, als imker, kan achterhalen wie het geslingerd heeft. Dat zou kunnen! Maar dan moet de honing dat vat uit. Dat kan op zijn imkerij, dus daar gaan ze. In colonne. De film is begonnen. We gaan op boevenjacht!
De honinggele gloed die over de mise-en-scène heen hangt, wordt in de imkerij nog eens extra benadrukt. We ontspannen. We zijn bij de imker. Hij weet wat hij doet. Dit komt helemaal goed. Tot een Tarantinoiaanse ingreep het hele momentum onderuit schoffelt. Nee, het komt toch niet goed. We gaan naar het ziekenhuis. Waar gaat de film heen? Het narratief leidt ons naar Kateri. De voormalige pleegdochter van Amziah. Ze werkt in een cafetaria, maar niet lang meer. Amziah neemt haar onder zijn hoede. Leert haar de fijne kneepjes van het imkeren, en introduceert haar in de gemeenschap. “Welcome to the community. Everybody is looking after each other. Fight battles for their community. To protect what they’ve build together. That’s a healty hive.” De flow is heerlijk en de setting wordt uitgebreid geïntroduceerd, tot Amziah zelf het slachtoffer wordt van honingdieverij. Vanaf dan is de jacht pas echt geopend. We gaan op boevenjacht!
Maar zoals gezegd, ‘The Rivals of Amziah King’ gaat daar helemaal niet over. Het verhaal is slechts entourage, hoezeer de titel ook anders doet vermoeden. Het draait niet om zijn vijanden. Het draait om de liefde voor Oklahoma en zijn cultuur. Momentenlang zijn er ingeruimd om je tussen de bijenvolken van Amziah te wanen, terwijl je jezelf gespiegeld ziet in de bewonderende blikken van Kateri. Hetzelfde geldt voor de muziek die het hart vormt van de gemeenschap. Het eten. De mensen. Het land.
Het is allemaal prachtig, tot het narratief ineens voor een groot deel gaat leunen op een nieuw geïntroduceerd karakter. Het haalt de vaart maar vooral de geloofwaardigheid uit de film, hoe mooi de scènes, het acteerwerk en de muziek ook op elkaar aansluiten. Uiteindelijk begint het verhaal zelfs een beetje door te ratelen. Alsof het script net zo radeloos is als Kateri zich voelt. De potsierlijke afronding doet ‘The Rivals of Amziah King’ verder ook geen goed. En dat is jammer, want met een iets steviger, misschien zelfs onafgerond verhaal was de ode er niet minder om geweest. De muziek is adembenemend, de opbouw loopt lekker, het camerawerk is spot on en aan de acteurs ligt het verre. Een bioscoopbezoek is ‘The Rivals of Amziah King’ dan ook meer dan waard. Maar al met al had de liefde een beter script verdient om volledig tot zijn recht te komen.
Jonica Hoff
Waardering: 4
Bioscooprelease: 13 augustus 2026