The Roses (2025)

Regie: Jay Roach | 115 minuten | komedie | Acteurs: Olivia Colman, Benedict Cumberbatch, Kate McKinnon, Andy Samberg, Ncuti Gatwa, Sunita Mani, Zoë Chao, Jamie Demetriou, Delaney Quinn, Hala Finley, Ollie Robinson, Wells Rappaport, Allison Janney, Will Smith, Caroline Partridge, Margaret Clunie, Ollie Dabbous, Jude Coward Nicoll

Echtscheidingsfilms vormen al decennia een onweerstaanbare cocktail van ongemak en vermaak. Van genreklassiekers als ‘Kramer vs. Kramer’ (1979) tot moderne varianten als ‘Blue Valentine’ (2010) en ‘Marriage Story’ (2019): we kijken gefascineerd hoe de liefde die ooit floreerde nu uit elkaar valt. Bovenaan de pikorde van films over echtelijke oorlogsvoering staat nog altijd ‘The War of the Roses’ (1989), waarin Michael Douglas en Kathleen Turner met demonisch plezier elkaars ondergang orkestreerden. In ‘The Roses’ (2025), Jay Roachs heruitvinding van dat verhaal, keren we terug naar het slagveld, maar dan in een tijdperk waarin carrièredruk, individualisme en zichtbaarheid op sociale media de lont nog wat korter maken. Het resultaat is een bijtend-komische schets van een ogenschijnlijk perfect Brits koppel dat in Amerika langzaam explodeert.

Regisseur Jay Roach, bekend van films als ‘Bombshell’ (2019) en ‘Meet the Parents’ (2000), zag in dit project een kans om een klassiek huwelijksduel nieuw leven in te blazen. “Het is eigenlijk gewoon het echte leven”, zegt hij. “Humor helpt je door gespannen momenten, maar kan ook omslaan in een wapen.” Voor zijn liefdesduel koppelde hij twee acteerzwaargewichten: Oscarwinnares Olivia Colman als Ivy (what’s in a name?) en Benedict Cumberbatch als Theo. De twee zijn vrienden in het echte leven, maar hier elkaars grootste nachtmerrie. Het sardonische scenario komt van Tony McNamara (bekend van zijn samenwerkingen met Yorgos Lanthimos, ‘The Favourite’ (2018) en ‘Poor Things’ (2023)), die volgens Cumberbatch “een script schreef dat vol zit met wangedrag, pure lol en venijnige humor.”

Dan het verhaal. Ivy en Theo, Brits, charmant en gezegend met twee kinderen, hebben in Californië ogenschijnlijk alles op orde: hij is een gevierd architect, zij een ondergewaardeerde maar getalenteerde chefkok. Tot een storm – letterlijk – hun levenslijn splijt: Theo’s prestigieuze museum stort in voordat het geopend is, terwijl Ivy’s kleine visrestaurant dankzij diezelfde storm plots in het vizier van een topcriticus belandt. Zij wordt een culinaire sensatie; hij een publieke mislukkeling. Wat begint als venijnige grapjes (‘liefdevol plaaggedrag’, noemt regisseur Roach het) verschuift naar subtiele sabotage, competitie en uiteindelijk een complete oorlog. Denk aan passief-agressieve toastjes op een rampzalige dinner party, keukenapparatuur die strategisch ‘per ongeluk’ sneuvelt en woorden die scherper snijden dan welk fileermes dan ook. De woorden die Ivy en Theo ooit luchtig naar elkaar slingerden, veranderen langzaam in munitie en hun prachtige designhuis in een arena.

‘The Roses’ werkt het best wanneer Roach de spanning tussen Britse droogheid en Amerikaanse directheid vol uitspeelt. De supportcast is sterk – Andy Samberg, Kate McKinnon, Zoë Chao en Allison Janney tillen elke scène op – en Colman en Cumberbatch zijn, zoals verwacht, weergaloos. De humor is messcherp; McNamara’s dialogen knetteren van vileine spitsvondigheden. Toch wringt er soms iets: de film balanceert op een dun koord tussen romcom en pikzwarte komedie, waardoor de meest vernietigende momenten soms net iets te licht aanvoelen. Ook het emotionele fundament van de relatie had sterker gedoseerd mogen zijn; je voelt minder dan gehoopt waarom deze twee ooit zo wanhopig verliefd waren, wat de latere escalaties iets minder vernietigend maakt dan in het origineel. Waar ‘The War of the Roses’ vooral knetterde van pure wreedheid, zoekt ‘The Roses’ vaker naar menselijkheid. En dat is zowel een kracht als een beperking.

In de slotakte toont de film zich verrassend volwassen: Roach grijpt terug op de vraag die zijn cast en crew al bij het lezen van het script aan elkaar stelden: waarom nu? Want onder alle venijnige humor en architectonische vernielzucht schuilt een schets van moderne relaties die onder druk staan door ambitie, prestatiedruk en interne competitie. ‘The Roses’ laat ons zien hoe snel liefde kan kantelen naar wrok, hoe grappen kunnen verharden tot verwijten en hoe een huis dat als droom begon, kan veranderen in een wapen. Daarom komt de film toch zo sterk binnen: het is veelal herkenbaar, vaak ongemakkelijk en meestal ronduit geestig en wordt met verve gedragen door twee acteurs die elke scène laten knetteren.

In tegenstelling tot zijn strijdlustige inspiratiebron is ‘The Roses’ vooral een eigentijdse ontleding van een liefde die langzaam ontbindt. De toon is scherp genoeg om pijn te doen en charmant genoeg om je tóch mee te slepen. Maar het zijn vooral de hoofdrolspelers die de film de moeite waard maken. Colman en Cumberbatch in topvorm elkaar diverse venijnige oneliners op elkaar horen afvuren, dat is genoeg reden om ‘The Roses’ te willen zien. Want zoals elke rake echtscheidingsfilm bewijst: het is heerlijk om naar andermans chaos te kijken, zolang die maar niet de jouwe is.

Patricia Smagge

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 28 augustus 2025
VOD-release: 21 oktober 2025 (Pathé Thuis)
VOD-release: 3 december 2025 (Disney +)