The Rule of Jenny Pen (2024)

Recensie The Rule of Jenny Pen CinemagazineRegie: James Ashcroft | 104 minuten | horror, thriller | Acteurs: Geoffrey Rush, John Lithgow, George Henare, Nikki MacDonnell, Maaka Pohatu, Fiona Collins, Yvette Parsons, Ian Mune, Richard Chapman, Bruce Phillips, Irene Wood, Annie Ruth, Nick Blake, Nathaniel Lees, Ariadne Baltazar, Hilary Norris, Holly Shanahan, Lutz Halbhubner, Ginette McDonald, Jane Waddell, Catie Noble, Anapela Polataivao, Thomas Sainsbury, Hannah Lynch, Semu Filipo, Paolo Rotondo

Het klinkt best aantrekkelijk: het verzorgingshuis als sociale en culturele smeltkroes. Gedeeltelijk klopt het ook wel. Hoewel de rijksten en armsten hun eigen voorzieningen hebben – respectievelijk het verzorgingskasteel en de goot – komt er in een gemiddeld verzorgingshuis van alles samen. Man en vrouw, homo en hetero, allerlei kleuren, culturen en religies. En dat alles aaneengesmeed door die ene gemene deler: de ouderdom en alles wat daarbij hoort. Aantrekkelijk toch?

Toch niet. Een andere categorie die kan opduiken in een verzorgingshuis zijn gestoorde types als narcisten, psychopaten en sociopaten. Deze zelden gediagnosticeerde etterbakken kunnen hun slag slaan in een gemeenschap van kwetsbare of onmondige medebewoners. Voor wie wil weten hoe dat eruit ziet is er de genreblend ‘The Rule of Jenny Pen’.

In deze Nieuw-Zeelandse film ontmoeten we de oude rechter Mortensen die na een hersenkwaal belandt in een verzorgingshuis. Is het gezelschap van zieke en demente medebewoners al confronterend genoeg, echt gruwelijk wordt het wanneer hij de plaag van het verzorgingshuis achter zich aan krijgt, de gestoorde Dave Crealy. In gezelschap van zijn creepy pop Jenny Pen terroriseert hij de rest van het verzorgingshuis, en dan vooral de oude rechter.

Hoewel gecategoriseerd als een mix van mysterie en horror, is deze film meer een arthouseblend van horror, thriller en drama. Daarbij is de horror van de realistische soort. Nauwelijks schrikeffecten, geen gestileerde gore, geen bovennatuurlijk gedoe. Wel duistere muziek, creepy kleur- en lichteffecten en niet-gestileerde smerigheid. Geen uitpuilende darmen, wel een vette klodder spuug in het gezicht, geen moordende pop, wel een pop met sterke seksuele driften.

Dit maakt ‘The Rule of Jenny Pen’ een film die je met een mix van walging en fascinatie bekijkt. Met acteerkanonnen Geoffry Rush en John Lithgow als drijvende krachten, worden we lichtelijk beroerd van het leven in een verzorgingshuis en kotsmisselijk van wat daar ‘s nachts gebeurt. Waarbij we ons steeds vaker de vraag stellen die centraal staat in deze film: mag je het heft in eigen handen nemen als er niemand meer is om je te beschermen?

Helaas werkt niet alles even goed. De toon zwabbert soms wat en het is niet erg geloofwaardig dat iemand in zo’n gedegen verzorgingshuis zijn sadistische gang kan gaan. Maar toch. Met dank aan ‘The Rule of Jenny Pen’ gaat deze recensent inmiddels volop voor het verzorgingskasteel. En anders maar de goot.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Speciale vertoning: Imagine Fantastic Film Festival 2024
Bioscooprelease: 18 september 2025
VOD-release: 11 december 2025 (Pathé Thuis)