The Surfer (2024)

Recensie The Surfer CinemagazineRegie: Lorcan Finnegan | 100 minuten | thriller | Acteurs: Nicolas Cage, Finn Little, Rahel Romahn, Michael Abercromby, Alexander Bertrand, Julian McMahon, Greg McNeill, Rory O’Keeffe, Dean McAskil, Sally Clune, Violette Davies, Nicholas Cassim, Adam Sollis, James Bingham, Austen Wilmot, Talon Hopper, Brenda Meaney, Patsy Knapp, Christopher Binns, Charlotte Maggi, Oliver Webb, Rhys James, Tyren Maclou, Justin Rosniak, Miranda Tapsell, Helen Dallimore, Radek Jonak, Manon Buchalet, Gautier de Fontaine, Nina Young, Jake Fryer-Hornsby, Daniel Williamson, Adam Leeuwenhart, Robert Patterson, Caitri Jones, Birdie Opie, Zephyr Jones, Tim Hawken, Tobiasz Rodney, Katie Shepherd, Kai Cameron, Leo Cameron, Neil Jilly, Remy North

Nicolas Cage is officieel terug van weggeweest. Na een reeks aan ongeïnspireerde direct-naar-video titels, keert de ongetemde acteur terug met ‘The Surfer’, geregisseerd door de Ierse Lorcan Finnegan. Deze filmmaker heeft zonder meer een goede aan Cage, die aardig op dreef is als een gemotiveerde huisvader die langzaam maar zeker tot waanzin wordt gedreven door een groep surfers. Cage brult, grimast en schuimbekt dat het een lieve lust is. ‘The Surfer’, een goed opgebouwde thriller maar evenzo knettergekke exploitatiefilm, is het type film waar Nicolas Cage zijn naam in de toekomst wel vaker aan mag verbinden.

Op een afgelegen stuk strand aan de zuidoostkust van Australië, leeft een sekte-achtige gemeenschap van jonge, mannelijke surfers. Zij worden liever met rust gelaten en zijn niet vies van geweld om buitenstaanders op afstand te houden. Maar dan verschijnt een naamloze man (Nicolas Cage als de titulaire The Surfer) ten tonele. Hij staat op het punt om het voormalige huis van zijn vader terug te kopen en laat zijn eigen zoon voor het eerst de omgeving zien. Hij leerde er vroeger surfen en ervaarde rond het water de mooiste jaren van zijn leven. Wanneer vader en zoon het strand naderen, worden ze door de nieuwe surfgemeenschap echter prompt tot een halt geroepen. “Don’t live here, don’t surf here,” zo luidt hun mededeling. Vervolgens wordt het tweetal zonder pardon weggejaagd.

Het verdere verloop van de film is niet bijster verrassend: een tweestrijd om het strand blijkt onvermijdelijk te zijn. Het karakter van Cage weigert om zijn oude jeugdhonk op te geven en de surfers, geleid door de frauduleuze surfgoeroe Scally (Julian McMahon), kunnen het niet verkroppen dat iemand anders van de idyllische omgeving geniet. Pesterijen en verwensingen ontaarden stapsgewijs in geweld, waarna onze protagonist beetje bij beetje zijn menselijkheid verliest. Dat is het. Voor ongeveer anderhalf uur lang. Maar dan rijst de vraag: is dat niet saai? Wellicht in de handen van een andere regisseur, maar Lorcan Finnegan injecteert een mate van zwarte komedie en fijngevoelige ironie in deze film die aardig op de lachspieren werken. Bovendien neemt ‘The Surfer’ een risico door regelmatig van genre te wisselen (thriller/horror/komedie/misdaad), wat resulteert in een moeilijk te classificeren en onderhoudend allegaartje van heen en weer bewegende emoties.

De gouden troef van de film komt echter in de vorm van cultheld Nicolas Cage. Niet sinds zijn optreden als corrupte agent in ‘Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans’ (Werner Herzog, 2009) is hij zo meeslepend geweest als deze malende huisvader die gewoon zijn ouderlijke huis wil terugkopen. Tijdens deze wanhoopstocht (een soort Lord of the Flies tussen de eucalyptusbomen), worden we voorzien van de gebruikelijke streken die de acteur zo berucht hebben gemaakt. Al kijkend naar zijn capriolen (een scène met een dode rat is nu al legendarisch), worden we voor de zoveelste maal herinnerd aan de ongekende toewijding van de acteur. Hij is niet alleen bereid om tot het uiterste te gaan, maar schenkt zijn karakter een mate van authenticiteit waardoor de film nooit kopje onder gaat in volledige zotheid.

Er zijn door de jaren heen de nodige regisseurs geweest die het talent van Cage onbenut hebben gelaten. Gelukkig zijn er ook filmmakers als Lorcan Finnegan die ons eraan herinneren dat de acteur meer in zijn mars heeft dan alleen maar verschijnen in b-films. Voor liefhebbers van een bevlogen Nicolas Cage is ‘The Surfer’ verplichte kost.

Len Karstens

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 15 mei 2025