The Syrian Bride (2004)

Regie: Eran Riklis | 97 minuten | drama, komedie | Acteurs: Hiam Abbass, Makram Khoury, Clara Khoury, Ashraf Barhom, Eyad Sheety, Evelyn Kaplun, Julie-Anne Roth, Adnan Tarabshi, Marlene Bajali, Uri Gavriel, Alon Dahan, Robert Henig, Derar Sliman, Ranin Boulos, Hanna Abou-Manneh, Norman Issa, Loutof Mousser, Maisra Masri, Imad Jabarin, Ali Sliman

‘The Syrian Bride’ is een warme film met een humoristische toon. Op onderhoudende wijze worden we voorgesteld aan de grote, gezellige familie van de bruid. Ze leiden een welvarend en modern leven. Langzaam wordt echter duidelijk, dat de bezetting ook binnen de familie en hun omgeving tot conflicten heeft geleid. Zo willen een paar Druzen liever bij Israël dan bij Syrië horen. De verschillen tussen de traditionele en moderne manier van leven zorgen eveneens voor spanningen. Spil van het verhaal is Amal, de oudere zuster van de bruid. Zij houdt de familie min of meer bij elkaar. Daarnaast wil ze gaan studeren, maar haar traditioneel ingestelde man is daar fel tegen.

Af en toe is het niet eenvoudig om het verhaal te volgen. Ten eerste komt dat door de vrij complexe, politieke situatie. Waarom wil de vader zijn zoon niet meer zien? Omdat de laatste met een Russin is getrouwd of vanwege zijn politieke overtuiging? En wat is nu precies zijn conflict met de dorpsoudsten? Ten tweede wordt in vrij korte tijd een enorm aantal personen geïntroduceerd, waarbij je soms de draad kwijt raakt. Is dit nou de broer, de neef of de oom van de bruid? Vooral de eerste scènes kunnen voor verwarring zorgen. Je gaat er gemakkelijk vanuit, dat Amal niet de zus, maar de moeder van de bruid is. Niet alleen omdat ze zich ronduit moederlijk gedraagd, maar ook vanwege het leeftijdsverschil tussen beide actrices. Dat Hiam Abbass toch de rol van oudere zus heeft gekregen, is overigens heel begrijpelijk. Ze acteert geweldig en draagt voor een belangrijk deel de film. Bovenstaande bezwaren zijn echter overkomelijk.

Sterkste punt van ‘The Syrian Bride’: het gaat over echte mensen in soms bizarre situaties. Bovendien is de film een evenwichtige mix van ontroerende en komische momenten. Grappig is bijvoorbeeld de scène waarin familieleden aan beide zijden van het niemandsland tussen Israël en Syrië met megafoons praten over koetjes en kalfjes. Ook de absurde situatie aan het eind, waar de bruid door administratief en politiek gesteggel geen kant meer op kan, wordt eerder als komisch dan als dramatisch weergegeven.

Al met al: ‘The Syrian Bride’ is in details soms wat lastig te volgen en zal geen verpletterende indruk achterlaten. Ook kun je je afvragen: is dit nu echt een reëel beeld van het leven van de Druzen in de bezette Golan? Dat neemt niet weg dat het een interessante, mooie en goed gemaakte film is.

Hugo Visser