The Tailor of Panama (2001)

Regie: John Boorman | 109 minuten | drama, thriller | Acteurs: Pierce Brosnan, Geoffrey Rush, Jamie Lee Curtis, Leonor Varela, Brendan Gleeson, Harold Pinter, Catherine McCormack, Daniel Radcliffe, Lola Boorman, David Hayman, Mark Margolis, Martin Ferrero, John Fortune, Martin Savage, Edgardo Molino, Jon Polito, Jonathan Hyde, Dylan Baker

Alle ingrediënten zijn er. Het broeierige Panama aan het eind van de vorige eeuw. Een spion van MI6 die veel lijkt op Bond, James Bond, gespeeld door Brosnan, Pierce Brosnan. Een geheimzinnig complot, politieke verwikkelingen, twijfelachtige loyaliteiten en een kleermaker met een duister verleden. En dat alles naar een boek van grootmeester John Le Carré. Wat kan er dan nog misgaan?

Een heleboel, zo blijkt. Om te beginnen is het verhaal wat ingewikkelder dan bovenstaande doet vermoeden. Aan het eind van de eeuw vertrekt spion en charmeur Andy Osnard naar Panama, nadat hij weer eens een operatie voor MI6 heeft verknald. In Panama ontmoet hij Harry Pendel, een kleermaker die een luxekleermakerszaak bestiert maar ondanks dat kampt met zware verliezen. Harry op zijn beurt is bevriend met leden van het mysterieuze stille verzet, een groep die vecht tegen de Panamese overheid. En dan ontmoeten we nog Louisa, Marta en Francesca, respectievelijk echtgenote en medewerkster van Harry, en love interest van Andy.

Al deze personages spelen een rol in een zaak die even ingewikkeld is als oninteressant. Iets met het Panamakanaal en de Amerikaanse belangstelling daarin. Toch is het ontbreken van een boeiend verhaal nog de minste zorg van deze film. Grootste probleem is dat ‘The Tailor of Panama’ telkens weer verschiet van toon en stijl. Alleen al in het begin zien we een James Bond-achtige kantoorscène bij MI6, gevolgd door een gortdroge geschiedenisles over het Panamakanaal, waarna we onze kleermaker bezig zien met zijn vak, om onduidelijke redenen op opgevoerde slapsticksnelheid. Een kleermaker die dan ook nog hele gesprekken voert met zijn overleden compagnon.

Zo gaan we van komedie, naar spionagethriller, naar drama, naar satire. Dat werkt niet. Bondachtige charme slaat dood wanneer onze spion een expliciete pornofilm bekijkt. Humor slaat dood als we te maken krijgen met politiek geweld. Satire slaat dood als het omslaat in kolderieke nonsens. Waarbij het soms is alsof we naar een film uit de jaren 80 kijken, inclusief goedkope seks, soms naar een Graham Greene-verfilming uit de jaren 50, soms naar tijdloze rommel. En het is allemaal even vermoeiend.

Wanneer de film dan opgewekt eindigt met een goedkope knipoog naar ‘Casablanca’ ben je er helemaal klaar mee. Dan heeft ‘The Tailor of Panama’ het voor elkaar gekregen om je laatste beetje interesse te mollen. Een fascinerende film, dat nog wel, maar om alle verkeerde redenen.

Henny Wouters

Waardering: 2