The Thin Man Goes Home (1945)

Regie: Richard Thorpe | 100 minuten | komedie, misdaad | Acteurs: William Powell, Myrna Loy, Lucile Watson, Gloria DeHaven, Anne Revere, Helen Vinson, Harry Davenport, Leon Ames, Donald Meek, Edward Brophy, Lloyd Corrigan, Anita Sharp-Bolster, Ralph Brooks, Donald MacBride, Morris Ankrum

Tien jaar na de eerste ‘Thin Man’ kwam ‘The Thin Man Goes Home’ uit, het vijfde deel van de zes misdaad-komedies over het detective-koppel Nick en Nora Charles en hun hondje Asta. Richard Thorpe nam in 1945 het regie-stokje over van de in 1943 gestorven W.S. Van Dyke, die de vorige vijf Thin Man’s had geregisseerd. Ook het hondje Asta werd in deze film vervangen door een wat jonger exemplaar.

In ‘The Thin Man Goes Home’ gaan Nick (William Powell) en Nora (Myrna Loy) op vakantie naar Sycamore Springs, het geboortestadje van Nick. Ze drinken iets minder, want door de oorlog is er een restrictie op alcoholgebruik afgekondigd. En ook de filmindustrie moet daar op inspringen. Verder doet het stel wat het altijd doet: op komische wijze moorden oplossen.

Nick is vast besloten om tijdens zijn vakantie niet te werken. Maar overal waar hij komt worden moorden gepleegd en wordt een beroep op hem gedaan. Zo ook in Sycamore Springs, het anders zo rustige stadje.

Nick is een beroemdheid en iedereen bewondert hem. Iedereen, behalve zijn vader, die hem veel liever arts had zien worden, net als hijzelf. De bewoners van Sycamore Springs denken dat hij is gekomen om aan een zaak te werken. Zijn eigenzinnige en gevatte vrouw Nora doet er alles aan om dat gerucht te voeden. Ze hoopt dat Nick door het oplossen van een zaak het respect van zijn vader kan winnen.

Al snel valt er een dode, voor het huis van Nicks ouders nog wel. Het heeft iets te maken met een geheimzinnig schilderij en een uit de hand gelopen familiekwestie. Nick houdt zich aanvankelijk op de achtergrond, maar kan het uiteindelijk niet laten om zelf op onderzoek uit te gaan. Zoals altijd zijn er weer heel veel verdachten, dit keer in alle soorten en maten.

‘The Thin Man Goes Home’ is een luchtig en vrolijke film, die misschien nog meer dan de andere delen op het komische gericht is. Het is moeilijk om oude films te beoordelen en ze toch in hun oorspronkelijke waarde te laten. ‘The Thin Man Goes Home’ is zeker vermakelijk, en nooit vervelend. Hoewel de grappen niet van deze tijd zijn, tovert het echtpaar toch een constante glimlach op je gezicht. Meer dan de slapstickhumor heeft dit te maken met de relatie tussen echtgenoot en echtgenote. Nick en Nora zijn verrassend gelijkwaardig. Ze dagen elkaar uit, mondeling en lichamelijk. Met name Myrna Loy is zelfs naar moderne maatstaven geraffineerd en intrigerend. De manier waarop William daar op reageert is uitgekiend, komisch en (helaas toch) meestal superieur.

Natuurlijk lost Nick de moord op. Maar niet voor er een puzzel met veel sporen en ingewikkelde zijwegen is neergelegd. De moordenaar is zeker geen voor de hand liggend persoon. De ‘Thin Man’ fans hadden destijds jaren moeten wachten op het vijde deel. Toen ‘The Thin Man Goes Home’ uitkwam werd die enthousiast ontvangen. Destijds was de film hilarisch, en nu nog steeds best de moeite waard.

Marl Pluijmen