The World to Come (2020)

Recensie The World to Come CinemagazineRegie: Mona Fastvold | 105 minuten | drama | Acteurs: Katherine Waterston, Casey Affleck, Vanessa Kirby, Christopher Abbott, Karina Ziana Gherasim, Ioachim Ciobanu, Daniel Blumberg, Andreea Vasile, Liana Navrot, Sandra Personnic-House, James Longshore

Geen trend, wel opvallend. In de jaren rond 2020 zien we in korte tijd opmerkelijk veel films over lesbische liefde in een historische setting. Over nette dames die voor andere nette dames vallen in een maatschappij die daar nog niet aan toe is. Met alle risico’s van dien. Van ‘Portrait de la jeune fille en feu’ en ‘Ammonite’ tot het Amerikaanse historisch drama ‘The World to Come’.

In ‘The World to Come’ maken we kennis met het introverte gevoelsmens Abigail. Zij woont met haar man Dyer op een afgelegen boerderij in een schitterend heuvelachtig landschap in het noorden van de VS. Het jaar is 1853, het leven op het land is zwaar, dodelijke ziekten liggen op de loer. Het dochtertje van Abigail en Dyer is aan zo’n ziekte overleden. Abigail heeft zich na deze vreselijke gebeurtenis in zichzelf teruggetrokken, maar komt weer tot leven wanneer ze op een dag haar nieuwe buurvrouw Tallie ontmoet. De vrouwen voelen zich onmiddellijk tot elkaar aangetrokken, al blijft het in eerste instantie bij hunkerende blikken.

Wat zich in het hart van Abigail afspeelt krijgen we als kijker mee door de voice-over. Die voice-over draagt fragmenten voor uit het dagboek van Abigail, die we leren kennen als een stil water met diepe en enigszins duistere gronden. “With little pride and less hope, we begin the new year”. De teksten zijn poëtisch en verhelderend, al neigen ze een enkele keer naar het cliché.

‘The World to Come’ moet het vooral hebben van de geweldige acteerprestaties van de dames Waterston en Kirby. Vanaf de eerste ontmoeting geloven we zowel in hun liefde als in de twijfels en angst die deze veroorzaakt. Ook de prachtige beelden van het Amerikaanse landschap (opgenomen in Roemenië, bij gebrek aan dergelijke landschappen in Amerika) zijn de moeite waard. Wat eveneens goed werkt is de kalme chronologische opbouw. Beginnend in de ijzige wintermaanden maken we de seizoenen mee, met al hun schoonheid en gevaren.

De dialogen zijn opmerkelijk formeel en stijfjes. Op zich passend bij dit milieu, maar soms sluiten de woorden en gezichtsuitdrukkingen niet helemaal op elkaar aan. Ook jammer dat de muziek, meestal dienend en op de achtergrond, compleet over de top gaat wanneer er iets heftigs gebeurt. Toch zijn dit slechts schoonheidsfoutjes van een boeiend en sfeervol drama. Een drama dat prima past in de bijna-trend van de jaren rond 2020.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 8 juli 2021
Speciale vertoning: IFFR 2021